آنان نخست به كربلا رفتند وساعاتى طولانى بر سر مزار آن شهيدان غريب ومظلوم وبى كس اقامت نمودند ومشغول عزادارى وگريه وناله وتوبه وانابه شدند واز كوتاهى وقصورى كه در يارى ونصرت آن بزرگواران مرتكب شده بودند ، معذرت خواهى كردند .

شعار آنان اين بود كه جز با كشتن نفس ( أقتلوا أنفسكم ) وتوبه كامل به سوى خدا ، از اين گناه بزرگ پاك نخواهند شد .

از اين رو بر سر مزار امام ( ع ) با هم هم قسم وهم پيمان شدند كه تا انتقام خون او ويارانش را نگيرند ، از پا ننشينند .

پس از اين پيمان مقدس بود كه به محل " قيرقيا " واز آنجا به طرف " عين الوردة " در جست وجوى دشمن وتعقيب آنان عازم شدند .

در اين منطقه بود كه با سپاه ابن زياد كه از سوى مروان بن حكم عازم گرديده بود ، رو به رو شدند وقتال شديد و جنگ سختى را انجام دادند .

تعداد كثيرى از دو طرف كشته شدند ، تا در پايان منجر به كشته شدن وشهادت سليمان بن صرد گرديد .

مبارزان وياران او پراكنده شدند وهر كدام به اوطان خود برگشتند .

پس از شهادت سليمان ، مختار با بينش سياسى كه داشت ، به اجتماع مردم رفت و اعلام نمود : " سليمان به سوى خدا شتافت .

خداوند روح او را با پيامبران ، صديقين و شهيدان وصالحان قرار دهد ، ولى او با همه صداقت وايمانى كه داشت ، اهل جنگ و مرد مبارزه نبود ونمى توانست اهداف شما را تأمين كند ، ولى من در اين امر ، امير امين ومأمور راستين ، قاتل ستمكاران ومنتقم دشمنان دين هستم ، اكنون همه آماده ومجهز گرديد تا من شما را به كتاب خدا ، سنت پيامبر او وخونخواهى خون اهل بيت ( ع ) و دفاع از ضعيفان وجهاد با متمردين از اوامر الهى رهبرى نمايم .

" .

كه شرح تفصيلى آن خواهد آمد .

٢ - ابراهيم بن مالك اشترابراهيم ، فرزند مالك اشتر نخعى كه استاندار اعزامى على ( ع ) به ديار مصر بود ،