واى بر شما اى اهل كوفه ! آيا مى دانيد با كدام دست ما را نشان تير وشمشير ساختيد ؟ وبا كدام نفس به جنگ ما پرداختيد ؟ وبا كدام پا به قتل ما آمديد ؟ به خدا قسم قلبهاى شما را قساوت گرفته وجگرهاى شما سخت وخشن شده ودلهاى شما از علم ودانش بى بهره گشته وچشم وگوش شما از كار افتاده است .

اى اهل كوفه ! هلاكت بر شما باد ! آيا مى دانيد كدام خون از رسول خدا ( ص ) به گردن شماست وبه خاطر آن دشمنى هايى كه با برادرش على بن ابى طالب ( ع ) وفرزندان وعترت او كرديد وبعضى از شما به اين جنايتها افتخار مى نماييد ومى گوييد :" ما على وفرزندان على ( ع ) را با شمشيرهاى هندى ونيزه ها كشتيم واهل بيتش را مانند اسيران ترك اسير كرديم .

" سنگ وخاك بر دهان تو ، اى كسى كه افتخار مى كنى به كشتن مردمانى كه خداوند آنان را از هر پليدى پاك وپاكيزه گردانيد ! اى شخص ناپاك ! خشم خود را بخور وبر جاى خود بنشين ، چنان كه پدرت نشست .

همانا براى هر كسى همان است كه به جاى آورده واز پيش فرستاده است .

واى بر شما ! آيا به ما حسد مى بريد به چيزى كه خداوند ما را به آن برتر داشته است ؟ " ما چه گناهى داريم اگر كه روزگار درياى [ آرامش ] ما را به خروش آورده [ و ناآرام وطوفانى كرده ] است ، در حاليكه درياى [ اقبال وبخت ] تو آرام است ، آنگونه كه كرمهايش را پنهان نمى كند .

" [١] " اين فضل خداوند است واو صاحب فضلى بزرگ است وبه هر كه بخواهد عطا خواهد نمود وكسى را كه خدا از نور خود بى بهره كند ، در ظلمت وتاريكى فرو خواهد رفت .

[١] دعموص ( دعامص ) : كرمى سياه رنگ كه در آب راكد مى زيد ، كفچليز .