بخش سومحوادث پس از شهادت راوى مى گويد : عمر بن سعد ، سر مقدس حسين ( ع ) را عصر همان روز عاشورا توسط خولى بن يزيد وحميد بن مسلم ازدى به پيش عبيدالله بن زياد فرستاد ودستور داد سرهاى بقيه اصحاب وجوانان بنى هاشم را از بدنها جدا كردند وهمراه شمر بن ذى الجوشن وقيس بن اشعث وعمرو بن حجاج به كوفه فرستاد تا آنها را نزد ابن زياد ببرند .

خود او روز عاشورا وروز يازدهم را تا ظهر در كربلا ماند .

سپس با بازماندگان حسين ( ع ) به سوى كوفه حركت كرد وزنان را در ميان دشمنان ، با صورتهاى باز بر شتران بى هودج نشانيد .

آنان را با اين كه امانات وودايع انبيا بودند ، چون اسيران ترك و روم با سخت ترين مصيبتها واندوه ها به اسيرى بردند .

شاعر چه نيكو سروده است : " بر پيغمبرى كه از طايفه بنى هاشم مبعوث شده است صلوات ودرود مى فرستند ، ولى با فرزندانش مى جنگند واين امر يكى از عجايب وشگفتى هاست .

" شاعر ديگرى نيز گفته است : " آيا كسانى كه حسين را كشتند ، اميد دارند كه در روز قيامت به شفاعت جدش نايل شوند .