تغييرجنسيت - كريمى نيا، محمدمهدى - الصفحة ١٢٤ - مبحث هفتم معيار و مبناى تعيين جنسيت در دو جنسىها(خنثىها)

يعنى تا هنگامى كه اولين نشانه وجود نداشته باشد، نوبت به نشانه و اماره دوم مى‌رسد. بنابراين، روش‌هاى بيان شده در طول يكديگرند و نه در عرض هم. از اين رو، هيچ‌گاه بين آن‌ها تعارض به وجود نمى‌آيد. ظاهر روايات اسلامى نيز، بر ترتيبى بودن امارات و علايم مى‌باشد. [١]

تذكر ٦. جايگاه فقه و پزشكى در تعيين جنسيت خنثى (دو جنسى): يكى از پرسش‌هاى مطرح اين است كه آيا دانش فقه يا دانش پزشكى، كدام يك بايد جنسيت مشكوك فرد خنثى را مشخص كند. همان طور كه پيش‌تر بيان شد امروزه براى تعيين جنسيت، ملاك‌ها و معيارهاى گوناگونى مطرح مى‌شود كه برخى از آن‌ها عبارت است از: تعيين جنسيت براساس كروموزوم؛ تعيين جنسيت براساس تمايلات روحى و روانى فرد، و تعيين جنسيت براساس اندام تناسلى ظاهرى.

از آن‌جايى كه مورد اول و دوم ميان پزشكان مورد اختلاف و گفت و گو است و نظر واحدى در اين باره وجود ندارد، تعيين جنسيت براساس ملاك اندام تناسلى، طرفدار بيش‌ترى دارد و همين مبنا و معيار، از نظر فقه مورد پذيرش واقع شده است. از نظر فقيهان اسلامى، كسى كه داراى اندام تناسلى مردانه است، مرد است و اگر داراى اندام تناسلى زنانه است زن مى‌باشد، و اگر از هر دو آلت را داشت، خنثى است.

البته نظر فقها در اين باره، همان نظر عرف بوده است. هر كس از نظر عرف، مرد

شناخته مى‌شده، مرد است، و هر كس عرفاً زن تشخيص داده شده، از نظر فقهى نيز زن است و در مواردى كه مشتبه بوده، خنثى مى‌ناميده‌اند. [٢] اگر در گذشته به عرف مراجعه مى‌شده است، از اين جهت بوده كه به نظر نمى‌رسيده كه مرد بودن يا زن بودن امرى پيچيده باشد و با توجه به همين آلت تناسلى ظاهرى جنسيت را تعيين مى‌كرده اند. اكنون مى‌توان با توجه به تحولات عظيم علمى و پيشرفت دانش پزشكى از اين‌

[١]. همان.

[٢]. سيد حسن مرعشى، مجموعه مقالات و گفتارهاى دومين سمينار ديدگاه‌هاى اسلام در پزشكى، ج ٢، ص ٨٢- ٨٣.