ریاض العلماء و حیاض الفضلاء - افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ - الصفحة ٤٢٥ - الشيخ لطف اللّه النيسابوري

قصائد غرا واقع است، و اين قصيده در مذمت دنيا گويد (قصيده) :

حجاب ره آمد جهان و مدارش زره تا نبيند از دست برمدارش
و أورد تلك القصيدة بتمامها، و قد ختم المولى المذكور القصيدة على شعر في مدح علي عليه السلام، ثم قال دولتشاه: و ظهور مولانا لطف اللّه در زمان خاقان كبير صاحب قران و قطب دائرۀ زمان امير تيمور كوركان انار اللّه برهانه بوده بمدح شاهزاده ايرانشاه ابن امير تيمور كوركان انار اللّه برهانه قصائد غرا دارد، و از آن جمله مطلع ترجيع اينست (ترجيع)

وقت سحر زنند چو مرغان بچنگ چنگ
بنما بروز كين به جوانان جنگ جنگ
و در اين قصيده داد سخن داده و ميران شاه آن را رعايت كردى زر دادى و مولانا باندك فرصتى آن مال برانداختى و به فلاكت مى‌گرديدى و در آخر عمر و نهايت پيرى مولانا از شهر نيشابور بده اسفريس كه به قدمگاه امام رضا عليه السلام مشهور است نقل فرمودى باغى داشت در آنجا بسر مى‌برد و با مردم كم اختلاط كردى، روزى جمعى عزيزان به زيارت مولانا رفتند ديدند كه در حجره بسته است چندانكه در زدند كسى جواب نداد گمان بردند كه مولانا عمدا جواب نمى‌دهد، يكى از آن مردم بسر بام آمد ديد كه سر به سجده نهاده فرود آمد و در شرا بگشود تا عزيزان در آيند، مولانا سر برنمى‌داشت، يكى سر مولانا را از سجده‌گاه برداشت ديد كه مرغ روح پر فتوحش از قفس تن پرواز كرده، ياران چون باران اشك خونين در فراق آن در درياى وحدت ريختند، مولانا را بعد از شرايط اسلام در قدمگاه امام معصوم امام رضا عليه التحية و الدعاء دفن كردند و در دست مبارك مولانا اين رباعى بر كاغذى نوشته يافتند (رباعى) :