پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - ٩- آيا معصوم بودن پيشوايان افتخار است؟

٩- آيا معصوم بودن پيشوايان افتخار است؟

سؤال‌

عصمت نيروى مرموزى است كه به انسان در برابر هر نوع گناه و انحراف و خطا مصونيّت مى‌بخشد، بنابر اين چنين افرادى با توجّه به اين نيروى نهفته قادر به گناه نيستند و سرانجام پاكى و قداست آنان، افتخارى نخواهد بود.

پاسخ‌

مصونيّت پيامبران در برابر گناه هرگز يك «مصونيّت غير ارادى و غير اختيارى» نيست، بلكه عصمت آنان از گناه كاملًا يك حالت ارادى و اختيارى است كه سرچشمه آن علم و ايمان است.

توضيح اين كه: عصمت و مصونيّت در برابر گناه از شؤون و لوازم علم و ايمان به مفاسد گناه است، البتّه اين مطلب نه به اين معنا است كه هر نوع علم به لوازم گناه پديد آورنده مصونيّت و عصمت مى‌باشد، بلكه بايد واقع نمايى علم به قدرى شديد و نيرومند باشد كه لوازم و آثار گناه آن‌چنان در نظر وى مجسّم و روشن گردد كه آنها را با ديده دل موجود و محقّق ببيند و در اين موقع صدور گناه از وى به صورت يك «محال عادى» و نه «محال عقلى» در مى‌آيد. براى روشن شدن اين حقيقت به مثال زير توجّه فرماييد: