پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٩ - ١١- آيا در كرات ديگر تمدّن و ساكنانى وجود دارد؟

توصيف قدرت خدا چنين مى‌فرمايد: «وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّمواتِ و الارْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دابَّة؛ و از آيات اوست آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها منتشر نموده». [١] چه بيانى رساتر از اين كه مى‌گويد: خداوند در آسمانها و زمين، موجود زنده متحرّك (دابة) آفريده و پخش كرده است؟

قرآن نه تنها به وجود حيات و زندگى در كرات آسمانى تصريح مى‌كند، بلكه در برخى از آيات بروشنى تصريح مى‌كند كه در آسمانها، موجودات زنده و عاقلى هستند كه بسان بشر خاكى تكليف و وظيفه دارند و در روز بازپسين مانند بشر محشور خواهند شد، آن‌جا كه مى‌فرمايد:

«انْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمواتِ وَ الارْضِ الّا آتِى الرَّحْمن عَبْداً؛ تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، بنده اويند!» [٢] «لَقَدْ احْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدّاً؛ خداوند همه آنها را احصا كرده و به دقّت شمرده است!» [٣] «وَ كُلُّهُمْ آتيهِ يَوْمَ القِيامَةِ فَرْداً؛ و همگى روز رستاخيز، تك و تنها نزد او حاضر مى‌شوند!» [٤] اين آيات سه‌گانه مى‌رسانند كه در آسمانها موجودات زنده و عاقل كه داراى تكليف و رستاخيزند وجود دارند و چگونگى حشر آنان، بسان بشر در روز قيامت به صورت تنهايى انجام خواهد گرفت.

از ميان روايات تنها به نقل يك روايت و ترجمه آن اكتفا مى‌كنيم:

[١]. سوره شورى، آيه ٢٩

[٢]. سوره مريم، آيه ٩٣- در زبان عربى لفظ «من» در موجود زنده و عاقل به كار مى‌رود؛ از اين جهت در ترجمه آيه، اين دو لفظ به جاى «من» گذارده شده.

[٣]. سوره مريم، آيه ٩٤.

[٤]. سوره مريم، آيه ٩٥.