پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٥ - ٣٨- چرا خداوند، خود را «رَبُّ الشِّعْرى» مىخواند؟

٣٨- چرا خداوند، خود را «رَبُّ الشِّعْرى» مى‌خواند؟

سؤال‌

قرآن مجيد خدا را چنين معرفى مى‌كند: «وَانَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى‌؛ و اين‌كه اوست پروردگار ستاره شعرى!» [١] در اين صورت اين سؤال پيش مى‌آيد: در ستاره شعرى چه خصوصيّتى وجود دارد كه خداوند خود مالك و پديد آورنده آن معرفى مى‌كند و چرا از ستاره‌هاى ديگر نام نمى‌برد در صورتى كه خدا خالق همه آنهاست؟

پاسخ‌

اين معرّفى به خاطر دو جهت است كه به آنها اشاره مى‌نماييم:

الف: گروهى از عرب مانند قبيله «خراعة» ستاره نامبرده را مى‌پرستيدند و آن را تقديس مى‌نمودند و مبدأ آثار در روى زمين مى‌دانستند. از اين جهت قرآن مجيد براى بيدار كردن افكار اين جمعيّت و اين كه اين ستاره، با همه قدرت و درخشندگى- بسان موجودات ديگر- مخلوق خداست؛ مى‌فرمايد: خداوند است كه آفريدگار ستاره شعرى است، يعنى اين گروه مخلوق را با خالق اشتباه‌

[١]. سوره نجم، آيه ٤٩