پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٧ - ١- آيا مذاهب ديگر بر حق هستند؟

بپوشيم و ارتباط آيه را از آنها قطع كنيم؛ بلكه بايد در كشف مفهوم يك آيه علاوه بر شأن نزول، آيات قبل و بعد و ساير آيات قرآن را نيز در نظر داشته باشيم.

هرگاه پس از ظهور آيين اسلام پيروى از آيين‌هاى ديگر رسميّت داشت، علاوه بر اين كه تشريع آيين ديگرى به نام اسلام مورد نداشت، هرگز صحيح نبود كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نامه‌هاى تبليغى به سران و رهبران كلّيّه ملل جهان بنويسد و همه را به آيين خود دعوت كند و آيين خود را يك آيين جهانى و شريعت خويش را خاتم معرفى كند.

نامه‌هاى پيامبر و دعوت‌هاى پياپى وى و جهاد طاقت فرساى مسلمانان با اهل كتاب در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و پس از وى و سخنانى كه در اين زمينه از پيشوايان بزرگ به دست ما رسيده است، همگى حاكى است كه با ظهور اسلام دوران رسالت پيامبران پيشين تمام شده و اكنون رسالتى جز رسالت اسلام و نبوّتى جز نبوّت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله وجود ندارد.

اكنون بايد ديد كه هدف آيه چيست؟

آيات مزبور دو حقيقت، يكى اجمالى و ديگرى تفصيلى را بيان مى‌كند.

١-/ اگر يهود و نصارا به راستى به خدا و قيامت معتقد باشند و ظاهر سازى ننمايند، مى‌بايست طبق تورات و انجيل و ساير كتاب‌هاى آسمانى خود به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ايمان بياورند، زيرا تورات و انجيل به آمدن پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بشارت داده و علائم او را بيان نموده است بطورى كه آنان پيامبر را مانند فرزندان خود مى‌شناختند. [١] جالب اين كه قرآن مجيد اين حقيقت را در سوره مائده پيش از آيه مورد بحث بيان كرده و مى‌فرمايد:

«قُلْ يَا اهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلَى شَىٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّورَاةَ وَالانْجِيلَ وَ مَا انْزِلَ‌

[١]. به سوره بقره، آيه ١٤٦ و سوره انعام، آيه ٢٠ مراجعه فرماييد.