پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٦ - ١١- قرآن و تسخير كرات آسمانى

لآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ؛ او آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه را از سوى خودش مسخّر شما ساخته؛ در اين نشانه‌هاى (مهمّى) است براى كسانى كه انديشه مى‌كنند». [١] ٢-/ «الَمْ تَرَوا انَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِى السَّماوَاتِ و مَا فِى الارْضِ وَ اسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً و باطِنَةً؛ آيا نديديد خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمين است مسخّر شما كرده، و نعمت‌هاى آشكار و پنهان خود را بطور فراوان بر شما ارزانى داشته است!» [٢] ٣-/ «وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ؛ و خورشيد و ماه را-/ كه با برنامه منظّمى در كارند-/ به تسخير شما در آورده» [٣] و اين جمله در سوره‌هاى مختلف قرآن وارد شده است.

طبق آيات فوق قرآن مى‌فرمايد: ما آنچه در زمين است از روز اوّل در اختيار شما گذارده‌ايم، در صورتى كه بشر به منابع تحت الارضى يكجا و يكمرتبه دست نيافته است، بلكه تدريجاً و در هر عصرى تا حدودى از اين دفاين آگاهى يافته و آن را استخراج كرده است. از اين‌جا معلوم مى‌شود اين كه قرآن مى‌فرمايد: «ما آنچه در زمين است در اختيار بشر نهاديم» مقصود از آن اين نيست كه تمام ذخاير زمين در اختيار تمام افراد بشر قرار داده شده است، زيرا بسيارى از اين معادن با مرور زمان كشف شده و در هر قرن يك طبقه ممتاز موفّق به كشف مانبع تحت الارضى شده‌اند؛ بلكه مقصود مجموع اجتماع بشرى است كه در طول زمان به وجود مى‌آيند-/ اگر چه بعضى از آنها فقط به برخى از معادن پى برده‌اند.

و هيچ‌گونه بُعدى ندارد كه در آينده، بشر به كشف منابع تازه‌اى در زمين موفّق گردد كه در قرن حاضر از آن كوچكترين اطّلاعى در دست نيست. بنابراين،

[١]. سوره جاثية، آيه ١٣.

[٢]. سوره لقمان، آيه ٢٠.

[٣]. سوره ابراهيم، آيه ٣٤.