پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٧ - ٤- منظور از آسمانهاى هفتگانه چيست؟

و اگر همه درختان روى زمين قلم شود و دريا براى آن مركّب گردد و هفت درياچه به آن افزوده شود، اينها همه تمام مى‌شود ولى كلمات خدا پايان نمى‌گيرد». [١] بديهى است عدد هفت در اين‌جا به منظور بيان كثرت و تعدّد است، والّا مى‌دانيم اگر ده يا صد دريا هم به آن اضافه شود معلومات بى‌پايان خداوند را نمى‌توانند بنويسند.

زيرا اساساً خدا از هر جهت لايتناهى است. همچنين اعداد ديگرى مانند سبعين (هفتاد) يا مانند آن در قرآن يا ساير كلمات عرب و زبان‌هاى ديگر به منظور تكثير به كار برده مى‌شود و چنين عدد خاصّى را نمى‌رساند، بلكه منظور اشاره به زيادى يك چيز است.

٢-/ منظور از آسمان‌هاى هفتگانه، سيّاراتى بود كه در موقع نزول قرآن براى مردم آن روز معلوم بوده، يا سيّاراتى است كه اكنون با چشم عادى و غير مسلّح براى عموم قابل رؤيت است.

٣-/ منظور از آسمان‌هاى هفتگانه همان طبقات مختلف هوا و گازهاى گوناگونى است كه زمين را احاطه كرده است.

٤-/ امّا به عقيده بعضى از دانشمندان بزرگ، كواكب و ستارگان و كهكشان‌هايى كه ديده مى‌شود همه جزء آسمان اوّلند و در ماوراى آن شش جهان بزرگ ديگر هست.

منظور قرآن از آسمان‌هاى هفتگانه مجموع عوالم هفتگانه‌اى است كه در جهان هستى وجود دارد، گرچه علم و دانش امروز انسان فقط پرده از روى يكى از آنها برداشته ولى هيچ مانعى ندارد كه در آينده در اثر تكميل علم انسان عوالم ششگانه عظيم ديگرى در پشت اين جهان محسوس امروز كشف گردد. طرفداران اين عقيده به اين آيه استشهاد نموده‌اند: «انَّا زَيَّنّا السَّمَا الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ؛ ما آسمان نزديك [/ پايين‌] را با ستارگان آراستيم.» [٢] از اين آيه استفاده مى‌شود كه‌

[١]. سوره لقمان، آيه ٢٧.

[٢]. الصّافّات، آيه ٦.