پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - ١٤- اسلام و شفاعت

نَفْسٍ شَيْئَاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفاعَة وَ لَا يُؤخَذُ مِنْهَا عَدْل وَ لَا هُمْ يُنْصَرُونَ؛ و از آن روز بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمى‌پذيرد و نه از او شفاعت پذيرفته مى‌شود و نه غرامت از او قبول خواهد شد و نه يارى مى‌شوند». [١] ٢-/ آياتى كه شفاعت را از آن خدا دانسته و آن را به ذات خدا منحصر مى‌داند، مانند:

«مَالَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِىٍّ وَ لَا شَفِيعٍ؛ هيچ سرپرست و شفاعت كننده‌اى براى شما جز او نيست.» [٢] ٣-/ آياتى كه به وجود شفيعانى كه به اذن پروردگار شفاعت مى‌كنند صريحاً اعتراف مى‌كند و پذيرش شفاعت آنها را به اذن خداوند محدود مى‌سازد مانند: «مَنْ ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِنْدَهُ الّا بِاذْنِهِ؛ كيست كه در نزد او جز به فرمان او شفاعت كند؟!» [٣] و نيز مى‌فرمايد: «يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ الّا مَنْ اذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَ رَضِىَ لَهُ قَوْلًا؛ در آن روز شفاعت هيچ‌كس سودى نمى‌بخشد، جز كسى كه خداوند رحمان به او اجازه داده و به گفتار او راضى است». [٤] اين آيات و آيات ديگرى كه در پاورقى به شماره آنها اشاره نموده‌ايم صريحاً ثابت مى‌كند كه در روز رستاخيز بطور اجمال شفيعانى وجود دارند كه به اذن پروردگار، درباره گناهكاران شفاعت مى‌كنند و خداوند نيز شفاعت آنان را مى‌پذيرد. [٥]

[١]. سوره بقره، آيه ٤٨ و قريب به همين مضمون، آيات ديگرى در قرآن نازل شده است؛ به سوره بقره، آيه ١٢٣ و سوره مدّثّر، آيه ٤٨ مراجعه بفرماييد.

[٢]. سوره سجده، آيه ٤.

[٣]. سوره بقره، آيه ٢٥٥.

[٤]. سوره طه، آيه ١٠٩ و آياتى نيز در قرآن قريب به همين مضون وارد شده است، به سوره انعام، آيه ٥١ و زمر، آيه ٤٤ مراجعه شود.

[٥]. به اين مضمون آيات زيادى در قرآن وارد شده است. لطفاً به سوره‌هاى: يونس، آيه ٣-/ انبيا، آيه ٢٨-/ مريم، آيه ٨٧-/ سبأ، آيه ٢٣-/ زخرف، آيه ٨٦ و نجم، آيه ٢٦ مراجعه بفرماييد.