پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - ٦- چرا نماز را به زبان عربى مىخوانيم؟

يكى از وسيعترين و جامع‌ترين زبان‌هاى دنياست، اين حقيقت روشنتر مى‌شود كه:

تمام فرق مسلمانان مى‌تواند آن را به عنوان يك زبان بين‌المللى بشناسند و از آن به عنوان حسن تفاهم و همبستگى استفاده كنند.

علاوه بر اين، خواندن نماز به يك صورت معيّن، آن را از دستبرد و تحريف و آميخته شدن به خرافات و مطالب بى‌اساس كه بر اثر مداخله افراد غير وارد-/ هنگام ترجمه آن به زبان‌هاى ديگر-/ رخ مى‌دهد، نگاه مى‌دارد و به اين وسيله روح اين عبادت اسلامى محفوظتر مى‌ماند؛ منتها بر هر مسلمانى لازم است به قدر توانايى با زبان دينى خود آشنا باشد و بداند با خداى خود چه مى‌گويد و اتّفاقاً ياد گرفتن ترجمه نماز كه در يك صفحه كتاب خلاصه مى‌شود، به اندازه‌اى ساده و آسان است كه ممكن است آن را در يك ساعت-/ براى تمام عمر-/ ياد گرفت.

كوتاه سخن اين كه: همان‌طور كه مى‌دانيم مسأله توحيد و يگانگى، در تمام اصول و فروع اسلام يك زيربناى اساسى محسوب مى‌گردد و نماز به سوى قبله واحد و در اوقات معيّن و به يك زبان مشخّص، نمونه‌اى از اين وحدت است.

اگر به هنگام مراسم حج در مكّه باشيم و نماز جماعتى را كه صدها هزار نفر از نژادها و ملّيّت‌هاى مختلف از سراسر جهان در آن شركت مى‌جويند و همه با هم مى‌گويند «اللَّهُ اكبر» ... مشاهده كنيم، آن‌گاه به عظمت و عمق اين دستور آشنا مى‌شويم كه اگر هريك، اين جمله روح پرور يا ساير اذكار نماز را به زبان محلّى خود مى‌گفت چه هرج و مرج زشتى در آن روى مى‌داد.