الَيْكُمْ مِنْ رَبَّكُمْ؛ اى اهل كتاب! شما هيچ آيين صحيحى نداريد، مگر اين كه تورات و انجيل و آنچه را از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده است، بر پا داريد». [١] ناگفته پيداست، مقصود از به پا داشتن اين كتاب‌هاى آسمانى، عمل به محتويات آن است؛ و يكى از محتويات اين كتاب‌ها نبوّت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و رسالت جهانى او مى‌باشد كه در اين كتاب‌ها وارد شده و بارها قرآن به آن اشاره كرده است. اگر آنان به راستى به خدا و روز رستاخيز ايمان داشته باشند، بايد به رسالت جهانى پيامبر اسلام كه جزء تعاليم خدا در كتب عهدين است، نيز ايمان داشته باشند، در اين صورت جزء مسلمانان مى‌باشند و قطعاً مأجور خواهند بود.

خلاصه: ايمان به خدا و روز رستاخيز، از ايمان به كتاب‌هاى آسمانى و تعاليم آنها كه از آن جمله نبوّت خاتم پيامبران است جدا نيست و چنين فردى ديگر نمى‌تواند به اصطلاح مسيحى شود، بلكه يك فرد مسلمان خواهد بود.

٢-/ با در نظر گرفتن آيات پيش از اين آيه در سوره بقره روشن مى‌شود كه اين آيه مربوط به آن دسته‌اى از اهل كتاب است كه در دوره پيامبران پيشين به راستى به خدا ايمان آورده و به روز رستاخيز معتقد بودند و به دستورهاى آيين خود در آن زمان عمل مى‌كردند؛ در مقابل آنها بعضى ديگر از جادّه توحيد سرباز زدند و به عبادت و پرستش گوساله پرداختند و وقاحت را به جايى رسانيدند كه صريحاً به موسى مى‌گفتند: تا خدا را با ديدگان خود نبينيم هرگز او را عبادت نمى‌كنيم. بنى اسرائيل بر اثر چنين رفتارهاى ناشايست، دچار خشم الهى گرديده چنان كه در آيه ما قبل مى‌فرمايد: و مُهر ذلّت و نياز، بر پيشانى آنها زده شد و باز گرفتار خشم خدايى شدند؛ چرا كه آنان نسبت به آيات الهى، كفر مى‌ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى‌كشتند. اينها به خاطر آن بود كه گناهكار و متجاوز بودند. [٢]

[١]. سوره مائده، آيه ٦٨.

[٢]. وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ تاءُوا غَضَبِ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِانَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَ يَقْتُلُونَ النَّبيّينَ بغَيْر الْحَقِّ. (سوره بقره، آيه ٦١)