پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٨ - ٩- آيا معصوم بودن پيشوايان افتخار است؟

ضعيفى داشته باشد علاقه به اين مادّيات آن‌چنان حجاب غليظى ميان ديده دل او و عواقب شوم آن به وجود آورده است كه از اين آثار جز شبحى در برابر ديده خرد او چيزى منعكس نيست؛ ولى دومى آن‌چنان ايمان قوى و نيرومند به آثار اين گناه دارد كه هر قطعه‌اى از مال يتيم در نظر او با قطعه‌اى از آتش مساوى و برابر است و هيچ عاقل و خردمندى به خوردن آتش اقدام نمى‌كند؛ زيرا او با ديده علم و بصيرت مى‌بيند كه چگونه اين اموال به آتش‌هاى سوزنده مبدّل مى‌گردد و روى اين اصل در برابر عمل مصونيّت پيدا مى‌كند. قرآن كريم درباره كسانى كه طلا و نقره را به صورت گنج در مى‌آورند-/ بدون اين كه حقوق واجب آن را بپردازند-/ مى‌گويد: اين فلزهاى گرانبها در روز رستاخيز به صورت توده آتش در آمده و پيشانى و پهلو و پشت دارندگان گنج را با آن داغ مى‌كنند. [١] اكنون اگر برخى از دارندگان گنج اين منظره را با ديدگان خود مشاهده كنند و بيينند كه چگونه همكاران آنها به كيفر اعمال خود رسيدند، سپس اخطار شود كه اگر شما نيز ثروت خود را به صورت گنج نگاه داريد هم اكنون به همين سرنوشت دچار مى‌شويد، مسلّماً روش خود را تغيير مى‌دهند. گاهى برخى از افراد در همين جهان بدون مشاهده منظره كيفر الهى آن‌چنان به مفادّ اين آيه ايمان پيدا مى‌كنند كه اثر آن كمتر از شهود آن نمى‌باشد، تا آن‌جا كه اگر پرده‌هاى دنيوى از برابر ديدگان آنها برداشته شود تفاوتى در ايمان آنها به وجود نمى‌آيد. در اين صورت چنين فردى در برابر اين گناه (ذخيره كردن طلا و نقره) يك نوع مصونيّت و عصمت پيدا مى‌كند.

حال اگر يك فرد يا گروهى نسبت به كيفر تمامى معاصى يك چنين حالتى پيدا كنند و قهر و خشم و كيفر الهى آن‌چنان بر آنها روشن شود كه برطرف شدن حجاب‌

[١]. يَومَ يُحْمى عَلَيْها فى نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لَا نْفُسكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنزُونَ (سوره توبه، آيه ٣٥).