ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٠ - تفسير

و برخى گفته‌اند: منظور از «رسول» رسالت و پيامبرى است همانطورى كه شاعر ميگويد:

على بن عيسى ميگويد: اين احتمال «دوم» ضعيف است زيرا كه بر خلاف ظاهر و در استعمال اندك است.

(مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ ...)- تصديق ميكند آنچه را با ايشان است.

در آن دو احتمال است:

١- تصديق ميكند پيامبر كتابهاى آسمانى ايشان را از قبيل تورات و انجيل زيرا كه داراى همان اوصافى است كه مژده آمدنش در آن كتب ذكر شده.

٢- تصديق ميكند پيامبر تورات را و اينكه آن از جانب خداوند آمده، زيرا كه سخن در اين آيات در باره يهود است نه نصارى.

و احتمال اول بهتر است زيرا كه در آن دليلى است بر بطلان ايشان.

(نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ ...)- پرتاب كردند گروهى از كسانى كه كتاب بآنان داده شده.

و علّت اينكه‌(مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ) فرمود و «منهم» نفرمود اين است كه منظور از اين جمله دانشمندان يهود است- و چنانچه بضمير اكتفاء ميشد مرجع آن تمامى يهود بودند.

و برخى گفته‌اند: علت اينكه «منهم» نفرمود طول كشيدن كلام بوده است.

(كِتابَ اللَّهِ ...)- كتاب خدا را.

ممكن است منظور تورات و ممكن است مقصود قرآن مجيد باشد.

(وَراءَ ظُهُورِهِمْ ...)- پشت سرشان.

كنايه از واگذارى و ترك كردن عمل بآن است.

[١] دروغگويان دروغ گفتند زيرا كه نزد آنان اظهارى از ليلى نكردم و پيامى براى آنان نفرستادم.