است كه در جلو آن قريه بودند و از(ما خَلْفَها) قريه‌هايى كه در پشت آن واقع شده چهارم: مقصود از اوّل‌(لِما بَيْنَ يَدَيْها) گناهان گذشته و از دوّم‌(ما خَلْفَها) خطاهايى است كه بموجب آن هلاك گشتند.

(وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ ...)- و پند براى پرهيزكاران.

يعنى تنها پرهيزكاران از اين جريان درس عبرت مى‌گيرند مانند آيه شريفه‌(هُدىً لِلْمُتَّقِينَ) كه در شأن قرآن مجيد وارد شده و منظور از آن اين است: كه اين كتاب شريف تنها براى پرهيزكاران راهنما و هادى خواهد بود.

و از آيه شريفه چنين استفاده ميشود: هر طائفه‌اى مانند اين طائفه رفتار نمايد همان كيفر مسخ و تغيير خلقت را سزاوار است زيرا كه اين عقوبت براى همه و درس عبرت براى پرهيزكارانست كه دست بچنين گناه و نافرمانى آلوده نكنند و روى چنين كيفرى را نه بينند

. [سوره البقرة (٢): آيات ٦٧ تا ٧١]

(وَ إِذْ قالَ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ (٦٧) قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ (٦٨) قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ (٦٩) قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ (٧٠) قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لا شِيَةَ فِيها قالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما كادُوا يَفْعَلُونَ (٧١))

[ترجمه‌]

و بياد آوريد زمانى را كه موسى بقوم خود فرمود: بامر خدا گاوى را ذبح كنيد قوم گفتند: ما را به تمسخر گرفته‌اى، موسى گفت: پناه ميبرم بخدا از آنكه در زمره نادانان باشم (٦٧) قوم گفتند: از خداوند بخواه چگونگى گاو را معين فرمايد موسى گفت: خدا ميفرمايد: گاوى باشد نه پير از كار افتاده و نه جوان كار نكرده بلكه ميانه ايندو حال باشد پس مأموريت خود را انجام دهيد قوم گفتند: از خداوند بخواه رنگ آن گاو را معين فرمايد موسى گفت:

خدا ميفرمايد: گاو زرد زرّينى باشد كه رنگ آن بينندگان را فرح بخش است (٦٩)