در طریق کلینی است. هم‌چنین با توجه به اسناد الکافی (عدة من أصحابنا) این احتمال وجود دارد که یکی از طریق‌های کلینی با صدوق مشترک باشد؛ البته لزومی به پذیرش این ادعا نیست و می‌تواند دو روایتِ متفاوت، از دو طریق مختلف باشد.

مرحوم کلینی طریق روایت چهارم را اینگونه نقل می‌فرماید: حُمَیدُ بْنُ زِیادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ(ع).

«حمید بن زیاد» ثقه و از بزرگان واقفیه است.[٢٣٠] «حسن بن محمد بن سماعة» از بزرگان واقفی و ثقه می‌باشد.[٢٣١] «وهب بن حفص»، نام صحیح او «وهیب بن حفص» است. الکافی نسخه دارالحدیث نیز نام وهیب را با استناد به نسخ متعدد برگزیده است.[٢٣٢] وی از اصحاب امام صادق و امام کاظم(عهما) بوده و موثق، اما بعد واقفی شد.[٢٣٣] بنابراین سند حدیث چهارم متصل و موثق است.

با توجه به مطالب این بخش دانسته شد که اسناد این روایات موثّق و قابل استناد است.

[٢٣٠]. رجال النجاشی، ص ١٣٢.

[٢٣١]. همان، ص ٤٠.

[٢٣٢]. ج ١٤، ص ٧١٦.

[٢٣٣]. رجال النجاشی، ص ٤٣١.