تربیت اخلاقی و روش‌های آن است. در این روش، برای اصلاح رذیله یا ایجاد فضیلت اخلاقی، از خانواده جوان کمک گرفته می‌شود. اگر خانواده در تربیت اخلاقی، مربی و هنجارهای جامعه اسلامی را همراهی کند، امید به‌ثمر نشستن این تربیت بیشتر است، اما در صورت تضادِ فضایِ خانواده با مربی یا هنجارهای جامعه، ممکن است این تضاد، جوان را دچار مشکل کند.

منظور از خانواده، فقط خانواده‌ای که فرد در آن تولد پیدا کرده نیست، بلکه خانواده‌ای که جوان بعد از ازدواج تشکیل می‌دهد نیز تأثیرات خود را دارد. به‌علت همین تأثیرات، روایات، شاخصه‌هایی را برای همسر برشمرده است و به دقتِ در انتخاب همسر، تأکید دارد. گفتنی است، تأثیرپذیری از خانواده به تناسب بالا رفتن سن، کم می‌شود اما از بین نمی‌رود.

برای اجرای این روش، راهکارهایی وجود دارد؛ ازجمله:

الف) تشکیل جلسات تربیتی با حضور اولیای جوانان و یادآوری نقش آن‌ها در تربیت اخلاقی جوان؛

ب) برگزاری جلسات خانوادگی اخلاق برای جوانان، به‌ویژه جوانانی که تازه ازدواج کرده‌اند؛

ج) واکسینه‌کردن جوانانی که در خانواده‌های نامناسب رشد داشته‌اند، در برابر آسیب‌هایی که او را تهدید می‌کند؛

د) توجه‌دادن جوان به آثار خانواده در سعادت و شقاوت او.

٥. اصلاح هم‌نشین

به همان اندازه که ارتباط جوان به‌مرور با خانواده کم می‌شود، ارتباط او با دوستان، همدرسان و همکاران بیشتر می‌شود. این ارتباط، تأثیرپذیری جوان را از آنان، روزافزون می‌کند. از نشانه‌های این تأثیرگذاری، تأکیدات حضرت بر انتخاب هم‌نشین و دوست مناسب است. حضرت امیر مؤمنان(ع) می‌فرمایند:

الْصَقْ بِأَهْلِ الْوَرَعِ وَ الصِّدْقِ ثُمَّ رُضْهُمْ عَلَى أَلَّا یطْرُوكَ وَ لَا یبْجَحُوكَ بِبَاطِلٍ لَمْ تَفْعَلْهُ فَإِنَّ