در قرن چهاردهم جامع حدیثی دیگری شکل می‌گیرد؛ جامع أحادیث الشیعة محصول این دوره است. یکی از اهداف نگارش این کتاب، جلوگیری از آسیب تقطیع است.[٣١٥] آمار بالای اختصار حدیث در این منبع، طبق بررسی نگارنده با هدف اصلی نویسنده، تضادی روشن دارد.[٣١٦] جامع الاحادیث در نقل از منابعی چون نهج‌ البلاغه،[٣١٧] الامالی طوسی،[٣١٨] الاختصاص،[٣١٩] تفسیر قمی،[٣٢٠] تحف العقول،[٣٢١] تفسیر عیاشی،[٣٢٢] رجال کشی،[٣٢٣] المقنعه[٣٢٤] و دیگر منابع تقطیع کرده است.

در اینجا به عنوان نمونه، حدیث ابن فضال از امام صادق(ع) بیان می‌شود:

عن الصّادق عن أبیه عن آبائه؟عهم؟ عَن النّبی ٦ قال شَرُّ الكسبِ الرّبَا الخبَرَ؛[٣٢٥] امام صادق(ع) از پدرانشان از پیامبر اکرم ٦ نقل فرمود: بدترین کسب ربا است.

مصنف جامع احادیث الشیعة با کلمه «الخبرَ» به تقطیع به‌کاررفته در روایت، اشاره کرده‌اند. در جدول ذیل، آمار تقطیع واژگانی قرن دوازدهم و چهاردهم ارائه شده است.

[٣١٥]. ر.ک: مقاله «جامع احادیث شیعه امتیاز‌ها و ضعف‌ها ‌و روش استفاده از آن».

[٣١٦]. در این زمینه ١٧٤ مورد تقطیع و اختصار در کتاب به‌دست آمده که غالباً با واژه «الخبرَ» بیان‌ شده است.

[٣١٧]. ر.ک: جامع أحاديث الشيعة، ج ٢٥، ص ٥٨٢.

[٣١٨]. ر.ک: همان، ج ٢٢، ص ٧١٦.

[٣١٩]. ر.ک: همان، ج ٣٠، ص ٢١٢.

[٣٢٠]. ر.ک: همان، ج ٢٢، ص ١٠٨.

[٣٢١]. ر.ک: همان، ص ١٦٢.

[٣٢٢]. ر.ک: همان، ص ٢٨٨.

[٣٢٣]. ر.ک: همان، ص ٥١٦.

[٣٢٤]. ر.ک: همان، ج ٣٠، ص ٧٤٦.

[٣٢٥]. ر.ک: همان، ج‌٢٣، ص ٤٣٦.