اختیارات خداوندی بخشیده و او را انتخاب کرده تا مردم با تبعیّت از او خود را در مسیر صحیح قرار دهند و از ضلالت و گمراهی برهانند. وقتی خدا و رسولش امری را انتخاب و به کاری دستور می‌دهند، دیگر جای هیچ چون و چرا از ناحیه ایمان آورندگان نخواهد بود[٣٨] که در صورت عدم تبعیّت دیگر عذری قابل قبول نخواهند داشت.

آن‌چه اشاره شد، همه دلیل بر صاحب اختیاربودن پیامبر از طرف خداوند است که دلیلی محکم بر برتری پیامبر است. این‌ها اشاره‌های قرآنی بر اثبات حجیّت سیره و دستور پیامبر خدا(صل) است.

٢. پیامبر(صل) و خصوصیّات ویژه

پیامبران الهی، همسان سایر مردم، بشر بوده‌اند و بشری می‌زیستند. هم‌نوع بودن فرستاده پروردگار، با سایر خَلق، نشانی بر امکان درست عمل کردن و دستیابی به مقام قرب الهی است. از سوی دیگر تفاوت‌هایی میان پیامبر(صل) با سایر مردم وجود دارد که ناشی از وظیفه خطیرِ رسالت و نشان از خصوصیات ویژه ایشان است. قرآن کریم پس از تذکّر به همسانی در خلقتِ خَلقیِ ایشان که از جهت انسانیّت تفاوتی میان او و دیگران نگذاشته، اشاره‌ای هم به ویژگی‌های مختص او‌ دارد.

آورنده کتاب آسمانی، تعلیم آن کتاب، انذار و بشارت از جمله آن تفاوت‌ها است.[٣٩] خداوند با سپردن کتابی از خود به فرستاده‌اش، او را شایسته تبعیّت مردم معرفی کرده و به حق نازل شدنِ این نور آسمانی، سفارش أکید دارد.[٤٠] علاوه بر کتاب، اعطای علم و حکمت به پیامبران نیز در راستای دادن کتاب الهی از علل امتیازات ایشان نسبت به سایر مردم است. خداوند که علم مطلق است با در اختیار قرار دادن علم خود نزد پیامبرش، مردم را از جهل مطلق نجات داده است. فرستاده‌ای از جنس خودشان را در میانشان روانه کرده كه آیات قرآن را خوانده، آن‌ها را پاك ‌و طاهر گردانده، كتاب و حكمت و آن چه را نمى‌دانستند به آن‌ها آموزش ‌دهد.[٤١] خداوند

[٣٨]. احزاب، آیه ٣٦.

[٣٩]. آل عمران، آیه ١٦٤؛ انعام، آیه ١٣٠؛ اعراف، آیه ٣٥ و ٦٣ و ٦٩؛ یونس، آیه ٢؛ یس، آیه ١٥ و ١٦ و ١٧؛ جمعه، آیه ٢.

[٤٠]. بقره، آیه ٢١٣.

[٤١]. بقره، آیه ١٥١.