هدف در ارسال پیغمبران، هدایت خلق است و هدایت علاوه بر این که از امور اختصاصی خداوند و اعطایی به پیامبر محسوب می‌شود، از جمله اهداف رسالت نیز می‌باشد. این امر تنها با تبعیّتِ دیگران است که تحقق پیدا خواهد کرد.

وَ مَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِیطَاعَ بِإِذْنِ اللّه؛[٥٠] و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر آن كه به توفیق الهی از او اطاعت كنند.

در الدرّالمنثور ذیل این آیه نقل شده که بر مردم [عقلا] واجب است که کسی را جز به‌دستور الهی اطاعت نکنند؛[٥١] چرا که هدف از زندگی در سایه دین، رسیدن به اوج کمال و سعادتی است که خالق در هنگام خلق بشر مقرّر نموده است.

مسیر هدایت‌گری پیامبر، دارای ره توشه‌های مختلفی است که برخی از آن‌ها را قرآن بیان کرده است. برخی جنبه فردی داشته و برخی ناظر به جامعه مسلمانان است. قیام قسط و عدل در جامعه یکی از امور اجتماعی در مسیر هدایت بشر است. ایجاد انصاف، قسط و عدالت در میان مردم از اهدافی است که فرستاده‌شدن پیامبران با دلایلی آشكار، به همراه كتاب و میزان، از آن جهت است و همگی برای رشد و هدایت جامعه بشری است.[٥٢] اگر تحقق عدالت محض در جامعه، فقط به‌دست پیامبر است؛ پس تنها با پیروی امّت مسلمان از فرامین آن حضرت به وقوع خواهد پیوست.

در کنار عدالت، ایمان مسلمانان است که از جمله هدف‌های پیامبر محسوب می‌شود که در ابتدا جنبه فردی دارد. ایمان دارای مراتبی است که از قبول وحدانیّت خدا و رسالتِ رسول، آغاز و مراتبِ والاتر آن مبتنی بر گردن نهادن بر آن دستورات و عمل به آن‌ها در مسیر کمال است. ایمان به خدا بر پایه ایمانِ به فرستاده‌اش استوار خواهد بود. پیامبر، حقیقت را از سوى پروردگار برای مردم آورده و ایمان به خود او و به آن‌چه او آورده، مهم‌ترین راه برای وصول کمال انسانی می‌باشد.[٥٣] لطف خالق، اقتضای دستگیری خلق دارد و او راه دستگیری را در تبعیّت از نماینده خود قرار داده است. ‌خداوندِ توانا و حکیم، پیامبرانى بشارتگر و هشداردهنده فرستاده تا براى

[٥٠]. نساء، آیه ٦٤.

[٥١]. الدر المنثور، ج ٢، ص ١٨٠.

[٥٢]. حدید، آیه ٢٥.

[٥٣]. نساء، آیه ١٧٠.