حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٣٩ - دیدگاه علامه مجلسی در استفاده از اخبار و منابع
١. معانی القرآن/ تفسیر الزجاج، ابراهیم بن السری الزجاج (م ٣١١ق)؛
٢. الكشف و البیان عن تفسیر القرآن/ تفسیر الثعلبی، احمد بن محمد الثعلبی (م ٤٢٧ق)؛
٣. مفردات الفاظ القرآن، الراغب الاصفهانی (م ٤٢٥ق)؛
٤. معالم التنزیل، حسین بن مسعود الفراء البغوی (م ٥١٦ق)؛
٥. الكشاف عن حقائق التنزیل، محمود بن عمر الزمخشری (م ٥٣٨ق)؛
٦. الفائق فی غریب الحدیث، محمود بن عمر الزمخشری (م ٥٣٨ق)؛
٧. التفسیر الكبیر/ مفاتیح الغیب، محمد بن عمر الرازی (الفخر الرازی) (م ٦٠٦ق)؛
٨. انوار التنزیل و اسرار التأویل/ تفسیر البیضاوی، عبدالله بن عمر البیضاوی (م ٦٩١ق)؛
٩. الاتقان، عبد الرحمن بن ابیبکر السیوطی (م ٩١١ق)؛
١٠. الدر المنثور، عبد الرحمن بن ابیبکر السیوطی (م ٩١١ق).
ح) منابع اهل سنت در تاریخ، سیره و مناقب
علامه مجلسی در اعتبارسنجی منابع بحارالأنوار از معیارهای متفاوتی بهره برده است. از مقدمه کتاب چنین برمیآید که مؤلف در ارزیابی آثار مرتبط با قصص و تاریخ، تسامح بیشتری داشته است. وی پس از طرح احتمالهای مختلف درباره مؤلف کتاب قصص الانبیا، در خصوص این کتاب میگوید:
مسأله درباره این کتاب آسان است، زیرا محتوای کتاب محدود به قصص بوده و بیشتر اخبار گزارش شده در آن، برگرفته از آثار شیخ صدوق است[١٠٣].
بر این اساس، علامه مجلسی كمتر به نقد متون نقل شده از این منابع پرداخته و بیشتر تلاش خود را به جمعآوری و تدوین گزارشهای مرتبط با این موضوعها از منابع حدیثی شیعه، اختصاص داده است. وی همچنین برای تكمیل و تمام کردن مباحث در ضمن تحلیل مطالب، نکتههای فراوانی را از منابع تاریخ و مناقب اهل سنت نقل نموده و در بررسی وقایع تاریخی، همزمان از منابع اهل سنت و امامیه استفاده كرده است. فهرست برخی آثار مؤلفان اهل سنت در اینباره عبارتند از:
١. المقتل، لوط بن یحیی بن سعید الازدی (ابو مخنف) (م ١٥٧ق)؛
٢. انساب الاشراف، احمد بن یحیی البلاذری (م ٢٧٩ق)؛
[١٠٣]. همان، ج ١، ص ١٢.