خدا و پیامبرش اطاعت کنید که اگر اطاعت کنید همانا هدایت خواهید شد»[٦٨] و یا در توصیف اهل ایمان آن‌ها را کسانی معرفی می‌کند که همگى به خدا، فرشتگان، كتاب‌ها و فرستادگانش ایمان آورده‌اند و می‌گویند:

ءَامَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَیهِ مِن رَّبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كلٌّ‌ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ مَلَائكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَینَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَ قَالُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَ إِلَیكَ الْمَصِیر؛[٦٩] میان هیچ یك از فرستادگانش فرق نمی‌گذاریم و گفتند: شنیدیم و گردن نهادیم، پروردگارا، آمرزش تو را خواستاریم‌ و فرجام ما به سوی تو است.

روشن است که این‌گونه از آیات شرط ایمان را تنها در پیروی از پیامبر(صل) می‌داند و این را تنها راه سعادت برمی‌شمرد.

در نهایت خداوند بیان می‌کند که هر آن چه پیامبر می‌گوید و عمل می‌کند برای شما سرمشقی نیکو است و برای هر کس که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد و خدا را یاد می‌کند لازم است که از ایشان در همه امور تبعیّت کند.[٧٠] این گونه آیات دستور صریح به پیروی بی‌چون و چرا دارد، حجّت را تمام کرده، جایگاهی رفیع برای سنّت او نشان داده و برای متخلّفان از دستورات ایشان جای هیچ عذر و بهانه‌ای باقی نگذاشته است.

٣. نهی از هر گونه اعتراض، سرپیچی و جلو افتادن از پیامبر ٦

دستور به پیروی از پیامبر(صل) و در مقابل آن، توبیخ از هرگونه سرپیچی، اعتراض، خود برتری و در نهایت اذیّت پیامبر، همه از دستورات مستقیم خداوند در قرآن کریم است.

خداوند پیشی جستن در هر کاری از پیامبر را برای مؤمنان ممنوع دانسته و دستور به تقوا داده است تا آن‌جا که حتّی از بلند کردن صدا در پیشگاه پیامبرش نهی نموده و در آخر برای رعایت‌کنندگان ادب در پیشگاه ایشان، پاداشی بزرگ مقرّر فرموده است.[٧١] روی برگرداندن از پیامبر(صل) و از دستورات او جزو موارد نهی قرآنی است و برای مردم عدم تبعیّت از دستورات پیامبرشان را امری ناپسند معرفی کرده است و خوش نمی‌دارد کسی جان خود را بر نفس و جان

[٦٨]. نور، آیه ٥٤.

[٦٩]. بقره، آیه ٢٨٥.

[٧٠]. احزاب، آیه ٣٣.

[٧١]. حجرات، آیه ١، ٢، ٣.