از ميان پيامبران، قرآنِ كريمش را بر پيامبر أكرمش نازل نمود تا با ولايت كلِّيَّه و رؤيت باطنيّه و إدراكات عميقه و نور موهبتى إلهى، در بين مردم حكم كند؛ و آنان را بر راه مستقيم و طريق مستوِى به سر منزل سعادت و فوز و نجاح و نجات تا سرحدّ تمتّع و بهره بردارى از أقصى درجه كمال إنسانيّت و فَنا در أنوار قدسيّه قاهره نور توحيد، و جَلَوات ذاتى رهبرى نمايد؛ إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ‌[١].

و با خطاب ملكوتى خود به جميع مؤمنين أمر ميكند، تا در جميع شُؤون خود زياده روى و كوتاهى ننمايند و قِسطاس و معيار مستقيم را در ميزان رعايت كنند؛ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا[٢].

و در ميان مردم با عدل و داد رفتار نموده، و پيوسته حكمشان را بر أساس اين معيار صحيح قرار دهند؛ وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ‌[٣]

و عجيب آنكه: چنان ولاء تكوينى را با ولايت تشريعى بهم در آميخته، و

[١] - قسمتى از آيه ١٠٥، از سوره ٤: النّسآء« ما كتاب را به راستى و درستى بر تو فرو فرستاديم؛ تا آنكه به آنچه خداوند بتو نشان داده است در ميان مردم حكم كنى!»

[٢] - آيه ٣٥، از سوره ١٧: الإسرآء« حقّ پيمانه را در وقت پيمانه كردن أدا نمائيد؛ و با ترازوى راست و استوار وزن أشياء را بسنجيد. اين أمر مورد اختيار و انتخاب و پسند است؛ و بازگشتش نيكوتر خواهد بود.»

[٣] - قسمتى از آيه ٥٨، از سوره ٤: النّسآء« و زمانيكه در ميان مردم حكم ميكنيد، به عدل و داد حكم نمائيد!»