برادر رشید با اشاره به دو تفکر حاکم در کشور درباره چگونگی ادامه جنگ و تبعات تفکر "جنگ تا یک پیروزی"، تأکید کرد که برای اجرای عملیات در منطقه فاو ٣٠٠ گردان نیرو لازم است. وی افزود: «پیشنهاد ما این است که در جنوب با این وضعیت نمی توان ادامه داد، از روی ناچاری برویم عملیات محدود انجام دهیم، توان خودمان را افزایش دهیم و عملیات در جنوب را آماده کنیم، حداقل برای نیمه دوم سال ١٣٦٥.»[١]

پس از سخنان رحیم صفوی و غلامعلی رشید - که همه با سکوت کامل گوش می کردند - محسن رفیق دوست شروع به صحبت کرد: «واقعیت ها را من خلاصه برداری کردم:

درحال حاضر ما توان برای اداره بیش از ٨٠ گردان نیرو را نداریم.

حتی اگر شرایط هم به وجود بیاید نمی توانیم در منطقه فاو پیروز شویم.

بدون غافلگیری نمی توانیم بجنگیم؛ غافلگیری هم با این توان ممکن نیست.

توان ما باید حداقل ٣٠٠ گردان باشد.

به مسئولین بگویید ما در جنوب با این توان فعلی نمی توانیم بجنگیم.

ما از روی ناچاری باید به عملیات محدود تن دهیم، و در جنوب هم کارهای عملیات را آماده کنیم، اگر توانستیم نیمه دوم سال ١٣٦٥ در جنوب می جنگیم.

اگر ما را حمایت کنند که توان ما به ٣٠٠ گردان برسد در سال ١٣٦٦ جنگ را ممکن است بتوانند (آقایان) تمام کنند.» وزیر سپاه پس از این جمع بندی، ضمن بیان اینکه اینها واقعیات است، من هم با شما هم عقیده هستم، اما همه درحال حاضر انتظار یک عملیات گسترده را می کشند، گفت:

«خود شما در پایان جنگ تردید دارید! من می خواهم بگویم که این مسئولیت ما نیست، دیگر نیاییم خودمان را شریک کنیم با تصمیم گیران جنگ؛ ما مأمورین اجرا بودیم در این نظام، وظیفه مان هم جنگیدن بود، جنگ به بن بست رسیده، می خواهند صلح کنند، بروند بکنند، می خواهند جنگ کنند تدبیر بدهند، امکان بدهند، وسیله فراهم کنند، همان که خودتان می گویید. این جوری منتقل کنید نه اینکه بیاییم یک جوری حرکت کنیم که مبادا آنها صلح کنند، از این طرف وسایل صلح خفت بار را برای نظام فراهم کنیم، با روندی که داریم پیش می رویم. من به برادر محسن خواهم گفت که تکلیف جنگ را باید دیگران معین کنند.»

برادر رحیم: «این خیلی خوب است که ما خودمان را جای نظام نگذاریم.»

همان طورکه از صحبت کوتاه رحیم صفوی مشاهده می شود، این جلسه با رضایت مسئولان نیروی زمینی سپاه به پایان رسید.[٢]

[١] ٢. همان، صص ١٢٢ - ١٢١.

[٢] ٣. همان، صص ١٢٤ - ١٢٣.