جت های عراقی، خیلی کمتر از خارک آسیب پذیر باشد. ایران با بیش از نیم میلیون کشته و خسارتی درحدود ٣٦ میلیارد دلار، با توقف جنگ موافقت نکرده است. البته گمان می رفت انهدام ترمینال نفتی خارک به معنی مجبور کردن تهران به انجام این کار باشد که دراین صورت شرط اصلی برای ایرانی ها تنها می ماند مشخص کردن و سپس محکوم کردن متجاوز، چیزی که به نظر می آید هیچ کس نمی خواهد آن را انجام دهد. در پایان باید اضافه کرد که دراین میان فرانسه به عنوان یک طرف غیرمستقیم اما فعال در جنگ، بیشترین بهره را از آن می برد.»[١]

درپی درخواست دولت سودان از ایران برای آزادی سودانی هایی که در جنگ با ایران اسیر شده اند، جمهوری اسلامی ایران، پذیرش این درخواست را مشروط به تحقق شرایطی دانست که در این گزارش به آن پرداخته شده است: «به گزارش واحد مرکزی خبر، دبیر شورای عالی دفاع و سرپرست کمیسیون اسرای عراقی که به همراه هیئتی جهت بازدید از اردوگاه اسرای عراقی در استان خراسان به مشهد سفر کرده بود، در گفت وگویی به طور غیررسمی اظهار کرد به دنبال تماسی که دولت سودان با جمهوری اسلامی به منظور آزادی اسرای سودانی برقرار کرده است، جمهوری اسلامی دو شرط برای تحقق این خواسته اعلام نموده است: اول آنکه دولت سودان تقاضای خود را ازطریق کشور لیبی به ایران تسلیم نماید که هدف از این شرط اولاً، تحکیم بخشیدن به موقعیت لیبی درمقابل سودان بود. ثانیاً، دادن یک امتیاز ازسوی جمهوری اسلامی به کشور لیبی تا از این طریق روابط فی مابین بیش از پیش تقویت شود. شرط دوم، خارج ساختن تمام مزدوران و کارشناسان سودانی از عراق می باشد. سرپرست کمیسیون اسرای عراقی افزود که ظاهراً دولت جدید سودان هر دو شرط ایران را پذیرفته است، لیکن این امر پس از مذاکرات هیئت های دو کشور در تهران قطعی خواهد شد.»[٢]

نشریه گزارش در گزارشی درباره مذاکرات هیئت های دو کشور، چنین آورده است: «در ملاقات هیئت سودانی با مسئولین وزارت خارجه، این هیئت مطرح می کند که در سودان حزبی به نام کمیته های انقلابی وجود دارد که طرف دار لیبی می باشد، اگر به لیبی نقشی به عنوان واسطه داده شود، مورد بهره برداری تشکیلات سیاسی لیبی در سودان واقع خواهد شد و لذا درخصوص اسرای سودانی حاضر نیستیم امتیازی به آنها داده شود. این هیئت اضافه می کند که این مسئله نباید مورد استفاده گروه های سیاسی و حزبی قرار گیرد، تا بتوانیم استقلال سیاسی سودان را دررابطه با قدرت های خارجی حفظ کنیم.»[٣]

[١] ٦٤. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٤٥، ٢٩/٨/١٣٦٤ صص ١٠ - ٧، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٨/٨/١٣٦٤؛ و - اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٩٦٧، ٢٧/٨/١٣٦٤، صص ١٠ - ٧، به نقل از ماهنامه عربیا - چاپ لندن، نوامبر ١٩٨٥.

[٢] ٦٥. مأخذ ١١.

[٣] ٦٦. مأخذ ١٤، صص ١٠٨ - ١٠٧.