خبرگزاری چینی شین هوا به نقل از خبرنگار خود در بغداد، گزارش داده است: «یک تیم حفاری چینی حفر یک چاه نفت٢٣٠٠ متری در میدان نفتی زبیر در صحرای جنوبی عراق را به پایان رسانده است. این سومین چاه نفتی است که این تیم در عراق حفر می کند.

ساختمان هر سه چاه که بیش از ٣٠٠٠ متر عمق دارند، قبل از موعد مقرر و در عرض هفت ماه و نیم به پایان رسیده است، درحالی که کیفیت آنها مطابق استاندارد می باشد. این تیم چینی٥٦ نفره براساس قراردادی که بین شرکت مهندسی ساختمان نفت چین و کمپانی ملی نفت عراق به امضا رسیده به این کشور اعزام گردیده اند. طرف عراقی از همتای چینی خود خواسته است یک تیم جدید به عراق اعزام و قرارداد را به مدت یک سال تمدید نماید.»[١]

رادیو بی بی سی نیز خبر داد: «براساس گزارش های رسیده از مسکو، گفته می شود که دولت شوروی در نظر دارد که در یک حوزه نفتی که به تازگی در جنوب عراق کشف شده است، سرمایه گذاری کند. این موضوع ظاهراً طی مذاکرات اخیر قاسم تقی العریبی وزیر نفت عراق و ولادیمیر چلسکی وزیر نفت شوروی در مسکو مطرح شد. شوروی هم اکنون نیز در امر کاوش و تولید نفت عراق شرکت دارد.»[٢]

ضمیمه گزارش٣٢٥: سیر اقدامات و تلاش های قرارگاه مرکزی سپاه پاسداران بعد از تفکیک مأموریت های سپاه و ارتش تا اصلی شدن منطقه فاو برای اجرای عملیات گسترده.

راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ دراین باره نوشته است: این مدت چندماهه به سه دوره تقسیم پذیر است:

١. از ابتدای فعالیت مستقل قرارگاه مرکزی سپاه تا اواخر شهریور ١٣٦٤: در این مدت فعالیت های آماده سازی برای اجرای عملیات در منطقه فاو پیشرفت محسوسی نداشت. دلیل این رکود مشکلاتی بود که در این روند (آماده سازی) بروز کرد و همچنین تلاش برای اجرای عملیات های محدود، از اهمیت عملیات گسترده کاسته بود.

٢. از اوایل مهر تا اواخر آبان ١٣٦٤: سپاه پاسداران در دوره قبل کوشید با اجرای عملیات های محدود از رکود در جبهه ها جلوگیری کند و با درگیر کردن دشمن در مناطق مختلف وضعیت فرساینده ای را به او تحمیل کند، لیکن برای برهم زدن توازن قوا و تسلیم شدن دشمن و پذیرش حقوق جمهوری اسلامی، نیاز به عملیاتی گسترده و مهم بود. برای همین، در این دوره، عملیات های محدود موضوعی فرعی شد و عملیات گسترده، ازجمله عملیات در منطقه فاو موضوع اصلی مباحث قرارگاه مرکزی و قرارگاه نیروی زمینی سپاه قرار گرفت، اما مشکلات موجود ازجمله کمبود کادرهای عملیاتی، کمبود نیروی رزمنده و کمبود تجهیزات نظامی، در میان برخی فرماندهان و مسئولان رده اول ابهامات و تردیدهایی را درمورد موفقیت ایجاد کرده بود. دراین باره جلسات متعدد و طولانی برگزار گردید و بحث بسیاری شد تا اینکه با تدابیر فرمانده کل سپاه و تأکید او بر تأمین شدن نیرو و امکانات درحد مقدور و همچنین جابه جایی هایی در مرکز فرماندهی و هدایت عملیات، از اواخر آبان طرح ریزی و آماده سازی زمینه اجرای عملیات در منطقه فاو به طور جدی آغاز شد.

٣. اواخر آبان ١٣٦٤ تا اجرای عملیات (٢٠ بهمن١٣٦٤): در این دوره اصلی ترین اقدام، تلاش برای کسب آمادگی برای اجرای عملیات در منطقه فاو بود و همه اقدامات دیگر اعم از طرح ریزی عملیات های پشتیبانی و فریب در مناطق دیگر و تلاش برای آماده سازی زمینه اجرای آنها در چارچوب اصلی بودن عملیات در منطقه فاو انجام می گرفت.[٣]

[١] ٤٩. سند شماره ٢١٢٣٢٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، بولتن مستقیم، شماره ١٥١/٣، ٣٠/٨/١٣٦٤، ص٨.

[٢] ٥٠. مأخذ ١٨، ص١٩، رادیو بی بی سی، ٣٠/٨/١٣٦٤.

[٣] ٥١. مأخذ ١، صص٦٧ - ٦.