وزیر امور خارجه ایران که با هدف تحکیم روابط با کشورهای پیشرو عرب و خنثی کردن تلاش های کمیته صلح کشورهای مرتجع عرب به سوریه و لیبی سفر کرده بود، امروز لیبی را به قصد الجزایر ترک کرد.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی از طرابلس، آقای ولایتی پیش از ترک طرابلس در مصاحبه ای دیدار خود از لیبی را بسیار موفقیت آمیز توصیف کرد و گفت: «فرصتی داشتیم که با جناب آقای قذافی و جلود و دکتر الفیتوری ملاقات نماییم که همه این ملاقات ها درجهت اهداف مشترک و مقابله با دشمنان اسلام و مسلمین انجام پذیرفت.» بنا بر این گزارش، دکتر ولایتی در طرابلس با سرهنگ قذافی رهبر لیبی، دیدار و پیام حجت الاسلام والمسلمین خامنه ای رئیس جمهوری را تسلیم وی کرد.

آقای ولایتی در این ملاقات ضمن تشکر از حمایت بی دریغ جماهیری لیبی از جمهوری اسلامی ایران درمقابل تجاوز حکومت عراق، بر موضع قاطع کشورمان مبنی بر ادامه جنگ تا سقوط صدام تأکید کرد.

وی افزود: «امام فرموده اند اگر این جنگ بیست سال هم طول بکشد ما ایستاده ایم. بنابراین، ملت ما براساس اعتقاد به خصلت ظلم ستیزی و کفر ستیزی انقلاب اسلامی، این جنگ را تا سقوط صدام ادامه خواهد داد.»

سرهنگ قذافی نیز ضمن تشکر از پیام دوستانه ریاست جمهوری اسلامی و تأکید بر همبستگی جماهیری لیبی و رهبری آن با انقلاب اسلامی ایران گفت: «هم پیمانی ما با انقلاب اسلامی ایران یک هم پیمانی اصولی است و این هم پیمانی قبل از پیروزی انقلاب نیز وجود داشته است و ما در کنار انقلاب اسلامی ایران و مردم ایران بوده ایم و خواهیم بود.»

رهبر لیبی تأکید کرد: «همبستگی رژیم های مرتجع عربی و رژیم صدام با امریکا و صهیونیسم ازنظر ما روشن است و نیروهای مترقی و پیشرو منطقه باید همبستگی خود را تقویت نمایند.»[١]

خبرگزاری یوگسلاوی از الجزیره گزارش داد: «علی اکبر ولایتی وزیر خارجه ایران سه شنبه شب با پیامی ازسوی علی خامنه ای رئیس جمهوری، برای شاذلی بن جدید رئیس جمهوری الجزایر، وارد الجزیره شد. با وجودی که متن این پیام فاش نشده است، گمان می رود دررابطه با تلاش میانجیگری الجزایر برای پایان دادن به جنگ پنج ساله ایران - عراق باشد. یکی از حقایقی که شاهد این مدعاست این است که ولایتی فقط سه هفته پس از دیدار محمد شریف مساعدیه مرد شماره ٢ الجزایر از تهران، وارد الجزیره شد. افزون براین، یک فرستاده صدام حسین رئیس جمهوری عراق نیز اندکی پس از مراجعت مساعدیه به وطن، از الجزیره دیدن کرد. این محققاً نه یک تصادف بود و نه یک واقعیت که تهران چند روز بعد رسماً و احتمالاً برای اولین بار به ابتکار صلح کشورهای خلیج (فارس) پاسخ مناسب داد.»[٢]

[١] ٤٦. مأخذ ٢٣.

[٢] ٤٧. مأخذ ٤، صص ٩ - ٨، الجزیره - خبرگزاری یوگسلاوی، ٢٩/٨/١٣٦٤.