تابه حال تنها ازطریق کنترل مناطق جنوبی لبنان، پس از تخلیه ارتش اشغالگر اسرائیل توانسته اند به نحوی صدای خود را به جهانیان برسانند. اگر آقای بری و آقای جنبلاط بتوانند به مقصود خود نائل آیند و سوریه هم به آنان کمک کند نسبت نمایندگان مسلمان و مسیحی پارلمان برابر خواهد بود و میزان فعلی که مطابق آن به نسبت ٦ نماینده مسیحی، ٥ نماینده مسلمان در پارلمان است از بین خواهد رفت. به همین ترتیب، در ارتش هم باید تجدید سازمان به وجود آید تا ارجحیت تعداد افسران مسیحی بر افسران مسلمان از میان برده شود. این اقدامات با خصوصیات ترکیب جمعیت در لبنان متناسب است، زیرا مسیحیان دیگر در اکثریت نیستند و جمعیت مسلمانان شیعه درحال حاضر درواقع بیشتر از آنها است؛ اما مسیحیان حاضر نیستند که برتری قبلی خود را از دست بدهند. با همه این اوصاف فقط مسیحیان نیستند که با طرح سوریه مخالف اند، بسیاری از افراد دیگر نیز به مذاکرات دمشق فراخوانده نشده بودند؛ ازجمله مهم ترین آنها مسلمانان سنی اند که زمانی بخش مهمی از حکومت لبنان را تشکیل می دادند، ولی اکنون شیعیان بر آنها برتری یافته اند. از دیگر گروه های مخالف طرح سوریه، مسلمانان افراطی حزب الله هستند. دراین میان فلسطینیان را هم نباید از خاطر دور داشت، زیرا علی رغم آنکه آنها نقشی در مذاکرات مربوط به آینده لبنان ندارند، اما از آن چنان قدرتی برخوردار هستند که بتوانند هر نوع موافقت نامه ای را تحت الشعاع عملیات خود قرار دهند. اکنون مذاکرات جدیدی در دمشق صورت می گیرد که به منظور متقاعد نمودن مسیحیان لبنان برای امضای پیشنهادهای مذکور است، اما حتی اگر این کار هم با موافقت به پایان برسد تنها دستاورد آن درواقع آتش بس خواهد بود. شکی نیست که هدف نهایی سوریه این است که کلیه گروه های سیاسی لبنان را برای به دست آوردن قدرت، متکی به این کشور نماید؛ اما از طرف دیگر، بسیاری گروه ها در لبنان درصددند یک چنین امکانی را خنثی نمایند.»[١]

[١] ٥٠. مأخذ ٣٦، صص ٢٧ - ٢٥، رادیو بی بی سی، ١٦/٨/١٣٦٤.