بنا بر گزارش معاونت اطلاعات قرارگاه خاتم الانبیا(ص) اولین تیم شناسایی دو تن بودند که در ساعت ١٨:٥٠ از مبدأ حرکت کردند و پس از یک ساعت، به هدف خود رسیدند. گزارش مشاهدات این تیم از وضعیت ساحل دشمن چنین است:

«زمین در کناره ساحل اروند مانند سایر مناطق تا ابتدای شروع چولان ها باتلاقی و جنس آن گل نرم است. رفت وآمد روی زمین اشکالات عمده ای چون سروصدا ایجاد می کند و جای پای نیروها باقی می ماند. قبل از رسیدن به پوشش چولان، زمین صاف و بدون عارضه است. چولان های کناره اروندرود در سمت دشمن یک متر و ده سانتی متر ارتفاع دارد. هنگام جزر آب نیروهای عراقی دید کافی از لبه اروند را ندارند، زیرا چولان ها جلو دید آنها را می گیرد.

بعد از پوشش چولان، اولین موانع دشمن دو ردیف میله های ضربدری است. بعد از آن نیز به فاصله پانزده متر داخل چولان ها، دو ردیف دیگر میله های ضربدری که سیم خاردار حلقوی روی آن نصب گردیده است، وجود دارد.»[١]

تیم دوم شناسایی چهار تن بودند که در ساعت١٩:١٠ از مبدأ حرکت کردند و در ساعت١٩:٣٠ به نقاط تعیین شده رسیدند. این گروه در گزارشی از مشاهدات خود نوشته است: بعد از رفتن در آب به سوی ساحل دشمن حرکت کردیم. درحال پیشروی در عرض رودخانه به اواسط رودخانه که رسیدیم آب کولاک زیادی داشت طوری که داخل دهانمان می رفت. سرانجام به کناره غربی اروند رسیدیم. از آنجا تا کنار میله های دوازده پر سینه خیز رفتیم. بعد از عبور از میله های دوازده پر نیز پنج متر تا اول چولان ها را سینه خیز پیش رفتیم. در این فاصله زمین لخت، بدون چولان، باتلاقی و شل بود طوری که دست و پای بچه ها در گل فرو می رفت و ایجاد سروصدا می کرد. سپس به اول چولان ها رسیدیم که اولین میله های چهارپر نصب شده بودند و پشت آن نیز حجم بسیار زیادی سیم خاردار حلقوی دیده می شد. تا وسط سیم خاردارها رفتیم و خود را به جلو کشاندیم. در این منطقه هم سه ردیف موانع خورشیدی بود، در پشت این موانع نیز دو ردیف سیم خاردار حلقوی روی زمین بود که یک ردیف هم در بالای آن قرار داشت.[٢]

تیم سوم از گروه شناسایی احد٥ نیز که چهار تن بودند، در ساعت ١٩:١٥ حرکت کردند و در ساعت ١٩:٤٥ به هدف تعیین شده رسیدند. گزارش مشاهدات این گروه چنین است:

در حوالی بیست متری سمت چپ دکل دیدبانی دشمن به ساحل غربی اروندرود رسیدیم. به دلیل انحرافی که داشتیم از زیر سنگر های دشمن حرکت کردیم و به طرف محور خودمان رفتیم. سنگرهای دشمن خیلی فعال و پر سرو صدا بود. به راحتی از زیر سنگرهای آنها (در آب) عبور کردیم. در مسیری که به طرف محور شناسایی خودمان می رفتیم، شش سنگر نگهبانی وجود داشت که در زیر نخل ها تعداد سنگرهای دشمن بیشتر و نزدیک تر می شد. در محور مأموریت ما اولین موانع دشمن شامل دو ردیف میله های ضربدری بود که در پشت آن

[١] ٣. سند شماره ٠١١٣٠٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزیده اسناد جلد ٣، گزارش شناسایی شماره ١، ١٥/٩/١٣٦٤، ص٣٣.

[٢] ٤. سند شماره ٠١١٠٣٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزیده اسناد جلد ٣، گزارش شناسایی شماره ٤، ١٥/٩/١٣٦٤، ص٢٩.