رسماً حرکتی علیه حاکمیت و استقلال این کشورها انجام داده و از این جهت می بایست به سختی با آنان برخورد شود. البته، این طبیعی است چنین تصمیماتی درمورد جمهوری اسلامی ایران و دیگر کشورهای انقلابی باتوجه به اتخاذ سیاست مستقل و غیروابسته آنان بی اثر خواهد بود و ملت های انقلابی جهان سوم با هوشیاری کامل و مقاومت سرسختانه سرنوشتشان را خود رقم خواهند زد.»[١]

مواضع جمهوری اسلامی ایران درباره نشست آتی سران امریکا و شوروی در ژنو، امروز در یک نشریه آلمانی و نیز رادیو اسرائیل منعکس شد.

به نوشته نشریه فرانکفورتر آلگمانیه چاپ آلمان: «ایران به هیچ وجه انتظار یک نتیجه خوب از ملاقات قریب الوقوع ریگان و گورباچف را ندارد و بدین مناسبت هم ایالات متحده و هم شوروی به عنوان قدرت های شیطانی خوانده می شوند.»[٢]

رادیو اسرائیل نیز دراین باره گفت: «ریگان و گورباچف فردا در ژنو کنفرانس عالی خویش را آغاز می کنند و چشمان جهانیان به این گفت وگو ها دوخته شده و ناظران و مفسران و کارشناسان می کوشند پیامدهای آن را ارزیابی کنند. تردیدی نیست که در مذاکرات دوروزه سران دو ابرقدرت جهان در کنار مسائل کلی و خطیری چون جنگ ستارگان؛ استقرار موشک های کروز در اروپا و انتشار اسلحه اتمی در جهان، یک سلسله مسائل منطقه ای چون نیکاراگوئه؛ افغانستان؛ نزاع اعراب و اسرائیل و جنگ ایران و عراق نیز موردبحث و بررسی قرار خواهد گرفت. ایرانیان که از دخالت ابرقدرت ها در امور داخلی کشور خویش خاطراتی بس تلخ دارند، بیش از دیگران کنفرانس عالی ژنو را با دقت و حساسیت دنبال می کنند. آنان توافق سال ١٩٠٦ روس و انگلیس درمورد تقسیم ایران را از یاد نبرده اند. رویدادهای جنگ جهانی دوم و حمله نیروهای متفقین به ایران و برکناری رضاشاه فقید هنوز از خاطرها فراموش نشده است. [...] دررابطه با جنگ ایران و عراق از آنجا که آیت الله خمینی قاطعانه با پایان جنگ، پیش از سقوط صدام و روی کارآمدن یک حکومت مذهبی، مخالفت می ورزد و باز به استناد به آنکه ادامه جنگ به هیچ یک از منافع اساسی دو ابرقدرت زیانی وارد نساخته و حتی حدودی هم درجهت تأمین مصالح آنان بوده، بعید می نماید که ریگان و گورباچف علی رغم فشار اعراب، تصمیم بگیرند برای اتمام جنگ به تلاشی مشترک بپردازند و آنچه که می توان انتظار داشت آن است که طرفین موافقت کنند از دامن زدن به آتش جنگ خودداری ورزیده، از کشانده شدن آن به نقاط دیگر منطقه جلوگیری نمایند و آن را همچنان محدود نگاه دارند و در

[١] ٤٤. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٨/٨/١٣٦٤، ص١٢.

[٢] ٤٥. اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٩٨٧، ٢١/٩/١٣٦٤، ص٢٧.