مهارت بسیار رفتار کرده و از حمایت علنی از ایران - باتوجه به علائق کشورهای عربی در این منطقه - دوری می ورزد. بدین خاطر است که صدور تسلیحات نظامی از اتحاد جماهیر شوروی به ایران از طریق کره شمالی، لیبی و سوریه صورت می گیرد و اگر این امر در سال های بین ١٩٨٠ تا ١٩٨٣ مربوط به مهمات توپ، موشک هایی با برد کوتاه می شد، از سال ١٩٨٤ به صورت صدور تانک و موشک های زمین به زمین با بردی درحدود ٢٠٠ کیلومتر ادامه دارد که ایران می تواند از این موشک ها جهت حمله به اهداف سوق الجیشی در عمق خاک عراق استفاده کند. از سال ١٩٨٢ نیز کره شمالی با کسب اجازه از اتحاد جماهیر شوروی هواپیماهای میگ دراختیار ایران می گذارد.

دست داشتن کم وبیش مستقیم شوروی در جنگ میان ایران و عراق باتوجه به برخی نکات دیگر نیز به خوبی آشکار می شود. به عنوان نمونه اواسط سال ١٩٨٢ سوریه یک فروند هواپیمای مجهز با سیستم رادار هشداردهنده فوری، مدل "تی یو ١٢٦" ساخت اتحاد جماهیر شوروی را به ایران فرستاد تا ایران از آن جهت آغاز تهاجم نظامی خود به عراق استفاده کند. خدمه این هواپیماها از کشورهای شرق اروپا هستند و انتقال این گونه هواپیماها فقط با دریافت اجازه مستقیم از شوروی میسر است. در محافل مطلع در انگلستان گفته می شود که اتحاد جماهیر شوروی یک برنامه تعلیماتی گسترده برای افسران ایرانی تنظیم نموده که در شوروی، سوریه، جمهوری دمکراتیک آلمان و کره شمالی انجام می شود؛ گویا حداقل ٣٠٠ افسر ایرانی ازجمله شماری خلبان در آن کشور در این برنامه شرکت نموده اند. بدین علت است که می توان گفت جنگ هوایی میان عراق و ایران - که درحال حاضر در درجه اول در انحصار عراق است - در آینده نزدیک به شدت از سرگرفته خواهد شد.«[١]

در ملاقات امروز سفیر شوروی با سرپرست اداره سیاسی وزارت امور خارجه ایران، درباره روابط دو کشور مذاکره شد. در این ملاقات نظر مثبت جمهوری اسلامی ایران درمورد پیشنهاد شوروی برای ازسرگیری مجدد پروازهای شرکت هواپیمایی ایرفلوت به تهران به اطلاع سفیر رسید. سرپرست اداره سیاسی همچنین اظهار امیدواری کرد که همان طورکه کارشناسان روسی که در بخش های مختلف اقتصادی و صنعتی ایران مشغول کار بودند با آخرین پرواز ایرفلوت، ایران را ترک کردند، با ازسرگیری پروازها و با اولین پروازها برگردند و از طرف دیگر، مشکل وسیله مسافرتی آقای کورنینکو نیز بدین ترتیب برطرف می شود و ایشان نیز می توانند با اولین پروازها سفرشان را انجام دهند. «سفیر شوروی گفت که ممکن است کورنینکو [معاون وزیر امور خارجه شوروی] در اواخر دسامبر بتواند به تهران سفر کند و در این مواقع درمقابل سفارت ما همیشه شلوغ و تظاهرات هست (منظور تظاهرات افغان ها در اواخر دسامبر می باشد) و این در موقع آمدن آقای کورنینکو خوب نیست. به وی گفته شد که آقای کورنینکو با استقبال و میهمان نوازی ایران روبه رو خواهد شد.»[٢]

[١] ٢٠. مأخذ١٠، صص ٣و ٤و ٥، رادیو کلن، ٦/٩/١٣٦٤.

[٢] ٢١. سند شماره ٢١٢٣٣١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: نشریه گزارش مستقیم، شماره ١٥٤/٣، ٦/٩/١٣٦٤، ص٢.