می شود حقوق اسلامی است که بی تردید بیش از هر مکتب و ایدئولوژی دیگری حقوق انسان را رعایت می کند و هیچ کس در نظام جمهوری اسلامی ایران به صرف عقیده اش تحت تعقیب قرار نمی گیرد مگر اینکه دست به توطئه بزند.

دکتر ولایتی پیرامون سیاست جمهوری اسلامی ایران در برخورد با کشورهایی که به این قطعنامه رأی مثبت داده اند گفت: مسلماً این کشورها را به عنوان دوست خود تلقی نخواهیم کرد.

دکتر ولایتی درباره ارزش بین المللی و حقوقی این قطعنامه گفت: آنچه مسلم است این قطعنامه بیشتر سیاسی است نه حقوقی، زیرا مبنای حقوقی قابل قبول و قابل دفاعی ندارد، زیرا این قطعنامه جز تبعیت از مخالفین سیاسی ما در بین دولت ها چیز دیگری نیست و از آن گذشته دلائل موجهی برای ارائه چنین قطعنامه ای به لحاظ حقوقی نداشته اند و استناد کردن به اسنادی که پایه های مستدل و واقعی ندارد مسلماً قطعنامه را فاقد ارزش حقوقی می کند. بدون تردید کسانی که بی طرفانه به این نوع وقایع نگاه می کنند این قطعنامه را جز یک تحمیل و فشار سیاسی تلقی نمی کنند و به معنای واقعی کلمه فاقد اعتبار حقوقی است.»

روزنامه جمهوری اسلامی به نقل از گزارش خبرگزاری ها نوشته است: «قطعنامه ادعایی نقض حقوق بشر در ایران که با تلاش وسیع و همه جانبه استکبار جهانی و حامیان تروریسم بین المللی در کمیته حقوق بشر سازمان ملل ساخته و پرداخته شده بود، در جلسه مجمع عمومی به رأی گذاشته شد و با ٥٣ رأی مثبت و ٣٣ غایب (مخالف با قطعنامه) و حدود ٤٣ رأی ممتنع به تصویب رسید. این قطعنامه که علی رغم تلاش بسیار گسترده ناقضین حقیقی حقوق بشر و حامیان تروریسم بین الملل تنها با یک سوم آرای کل اعضای سازمان ملل به تصویب رسیده درواقع مردم و مسئولین نظام جمهوری اسلامی را در راهی که انتخاب کرده اند مصمم تر ساخت.»[١]

نماینده ایران در سازمان ملل متحد قطعنامه این سازمان درباره ایران را مغرضانه خواند و بر بی کفایتی شورای امنیت این سازمان دربرابر جنگ تحمیلی تأکید کرد و درباره روابط با عربستان و وضعیت صدور نفت ایران به اظهارنظر پرداخت.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی از واشنگتن، دکتر رجایی خراسانی در مصاحبه ای در مقر سازمان ملل در نیویورک ضمن مقایسه سکوت کمیسیون حقوق بشر دربرابر حملات هوایی و شیمیایی حکومت عراق به مناطق مسکونی کشورمان ازجمله در هویزه، باختران و جزیره مجنون با قطعنامه این کمیسیون درباره حقوق بشر در ایران، این قطعنامه را مغرضانه خواند و آن را نتیجه همکاری پشت پرده چند کشور با تروریست ها و مشوق آنان برای حملات بیشتر به مردم بی دفاع کشورمان دانست.

[١] ٤٨. مأخذ٤٠، ص١١.