علاوه بر موارد فوق، مقامات عالی و رسمی دیگر کشورها و سازمان های منطقه ای و بین المللی نیز ضمن حمایت از تلاش های صلح طلبانه، خواستار پایان یافتن جنگ ایران و عراق شدند؛ ازجمله سازمان کنفرانس اسلامی، یمن شمالی، تونس، تانزانیا، استرالیا (نماینده استرالیا در سازمان ملل رئیس دوره ای شورای امنیت از ١٠ آبان تا ١٠ آذر)، اردن، مراکش، اتریش، کره جنوبی، دبیرکل اتحادیه عرب و دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی، چین و...

باوجود فعالیت های دیپلماتیک انجام شده در سطح منطقه و جهان و سفرهای مقامات کشورهای متعدد به منطقه و بالعکس، چون طرحی واقع بینانه و به دور از منافعی که کشورها به خصوص ابرقدرت ها و کشورهای منطقه برای خود قائل بودند، ارائه نمی شد، از این تحرکات بسیار در این دوره نتیجه مطلوبی حاصل نشد. دراین باره آیت الله خامنه ای رئیس جمهور باتوجه به هیاهوهای صلح طلبی در منطقه و جهان تأکید کرد که جمهوری اسلامی خواهان صلحی راستین می باشد نه صلحی که ابرقدرت ها در نشست ژنو و با درخواست و خواهش مدعیان صلح تجویز می کنند.

به گفته رئیس جمهور: «قدم اول ما به فضل الهی پیروزی نهایی در جنگ است و پس از پیروزی در این نبرد که به لطف الهی از حالت تدافعی بیرون خواهیم آمد، دیگر کسی جرئت حمله به ما نخواهد داشت. هم اکنون نیروهای ما مجتمع می شوند تا با آمادگی بیشتر ملت و کاروان های کربلا و داوطلبان مشتاق که هر روز به جبهه ها گسیل می شوند، در آن هنگام که لازم باشد به فضل پروردگار آخرین ضربه را به پیکر دشمن مزدور رژیم بعثی عراق وارد کنند.»

رئیس جمهور در ادامه سخنان خود خاطر نشان کرد: «اولین نکته ای که مردم ما نباید فراموش کنند این است که انقلاب ما قادر است مشکلات را برطرف کند و انقلاب می تواند برای بشریت صلح را به ارمغان بیاورد، اما صلح راستین نه صلح دروغین، نه توأم با تزویر و ریا، نه صلحی که به یک ملت به زور تحمیل کنند.» وی همچنین می افزاید: «ما به مردم دنیا با گردن برافراشته اعلام می کنیم ما طرف دار صلح هستیم، اما با اینکه طرف دار صلح هستیم، بااینکه پیام آور صلح هستیم، هیچ کس شک و تردیدی در دل به خودش روا ندارد که پذیرش صلح و دوست داشتن صلح غیر از دوست داشتن زور است. صلحی که با زور به مردم تحمیل شود، صلح نیست، زور است و ما صلحی را که امریکا و شوروی با آن توافق کنند، به هیچ وجه قبول نخواهیم کرد.»

رئیس جمهور یادآور شد: «آن کسانی که از اطراف و اکناف در لباس پیام آوران صلح، اما در باطن آتش افروزان حیله و توطئه امریکا، به سوی ما می آمدند که صلح را با عراق بپذیریم، حالا که دیدند سران امریکا و شوروی پهلوی هم نشسته اند، با تلگراف و نامه و پیغام از آنها خواستند که درمورد پایان جنگ ایران و عراق دخالت کنند و طالب صلح شدند و مسئولان رژیم بغداد هم با آب وتاب این را نقل کردند که فلان کنفرانس، فلان هیئت، دبیرکل فلان رئیس کشور هم از