روزنامه فیگارو نیز دراین باره نوشته است: «احتمال دارد این سلاح ها به سرویس های ویژه ایران تعلق داشته باشد؛ شاید هم چریک های طرف دار امام خمینی با پرواز آن شب " ایران ایر" سفر کرده اند و چمدان مربوط به آنها بوده است. همچنین ممکن است این سلاح ها برای سرویس امنیتی ایران ایر در نظر گرفته شده باشد تا بدین وسیله با سوءقصد یا هواپیماربایی احتمالی ازجانب دشمنان انقلاب مقابله کنند.» فیگارو خاطرنشان می کند: «که قاتلان سرتیپ اویسی و برادرش از یک هفت تیر اتو ماتیک مشابه با آنچه که در چمدان بوده است، استفاده کرده اند. در آن وقت گفته شد شبکه هایی در رم و لندن تحت رهبری چند آیت الله دستور این دو قتل را صادر کرده اند. در لندن رئیس عملیات مربوط به ازبین بردن مخالفان رژیم، یک دادستان است که مزدورانی را استخدام کرده و به گفته نشریه ساندی تایم مبلغ ٤ میلیون لیره استرلینگ به صورت حسابی ویژه در یک بانک سوئیسی دراختیار دارد. ولی کماندوهای مرگ به رهبری احتمالی آیت الله هادی خسروشاهی مستقر در رم بیش از هر گروه یا سازمان دیگری جان مخالفان رژیم ایران را تهدید می کنند. همچنین باید از حزب اللهی ها سخن گفت که در ایران تعلیم می بینند و برای مأموریت های ویژه به اروپا اعزام می شوند.»[٢]

خبرگزاری فرانسه نیز خبر مشابهی دراین مورد منتشر کرد و افزود که مأموران تحقیق نمی دانند از این سلاح ها قرار بود چه استفاده ای شود.[٣]

یک سرباز عراقی که اخیراً در منطقه عملیاتی هورالهویزه به اسارت نیرو های اسلامی درآمده است، در گفت وگویی با بخش عربی سیمای جمهوری اسلامی ایران به تشریح جنایات حکومت عراق پرداخت و گفت: عوامل رژیم صدام، نامه هایی را که اسیران عراقی از ایران برای خانواده های خود ارسال کنند، در ازای دریافت پنجاه دینار از هر خانواده تحویل می دهد و به خانواده هایی که توانایی پرداخت این مبلغ را نداشته باشند، نامه را تحویل نمی دهد. وی افزود: من جزء سربازانی بودم که مأموریت سرکوب اهالی روستاهای سلیمانیه را به عهده داشتم و پس از عقب نشینی از روستاها، چندین هواپیما و هلیکوپتر به روستاهای کوکب، سیدخلیل و رجباره سلیمانیه حمله بردند و این سه روستا را با خاک یکسان و کلیه اهالی را قتل عام کردند.

وی درمورد اعدام های دسته جمعی مجاهدین عراقی، گفت: من در تاریخ ٢٤/٤/١٩٨٢ میلادی (٤/١٢/١٣٦١) در شهر بصره شاهد اعدام پانصدتن از جوانان عراقی بوده ام که از عزیمت به جبهه ها و شرکت در جنگ خودداری کرده بودند. عوامل رژیم صدام پس از اعدام این پانصد نفر، از خانواده های آنان در ازای هر جسد، مبلغ پنجاه دینار هزینه نیز دریافت کردند.[٤]

[١] ٤١. مأخذ ٣٥، ص ١٢، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٧/٨/١٣٦٤.

[٢] ٤٢. مأخذ ٣٥، صص ١٤ - ١٢، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٧/٨/١٣٦٤.

[٣] ٤٣. مأخذ ٥، ص ٣٠، پاریس - خبرگزاری فرانسه، ١٦/٨/١٣٦٤.

[٤] ٤٤. مأخذ ٢٩.