درپی درگیری های اخیر لبنان موسوم به جنگ پرچم، امروز هیئتی از جنبش امل به ریاست حسن هاشم رئیس کمیته اجرایی امل با آقای نورانی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت، دیدار کرد. در این دیدار دو طرف ضمن تأکید بر جلوگیری از برخوردهای جنبی، لزوم تقویت و گسترش مبارزه علیه اشغالگران صهیونیستی را در صدر وظایف مسلمانان دانستند و بر ایجاد وحدت دراین زمینه تأکید کردند.[١]

مجله پناهندگان ارگان کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل در گزارشی از مهاجرت افغان ها به ایران نوشته است: «ایران درهای خود را به روی پناهندگان باز گذاشته و شرکت آنها را در امورات اقتصادی فراهم آورده است. مقامات ایران تعداد افغان ها را تقریباً بالغ بر یک میلیون و هشتصد هزار نفر اعلام کرده اند که به نظر می رسد آمار پناهندگان خیلی بیشتر از این تعداد باشد. جمهوری اسلامی ایران مدتی طولانی هزینه های این هجوم را به تنهایی تحمل کرده است.»

خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از این مجله می افزاید: «در سال ١٩٨٣ کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در این امر دخالت کرده و دفتر نمایندگی خود را در اکتبر سال ١٩٨٤ افتتاح کرد. ایران پس از پاکستان دومین کشور جهان به لحاظ پناهندگان می باشد، مع ذلک همچنان مسئولیت کمک به اکثر پناهندگان افغان بر دوش ایران بوده و تنها ٥/٧ میلیون دلار از این سازمان به دفتر کمیسیون عالی پناهندگان در وزارت کشور ایران کمک شده است. براساس این گزارش اکثریت وسیع افغان ها در ایران مشغول به کارند و آنهایی که کارت دارند (آزمایش های سخت وجود دارد) با همان حقوق ایرانی ها کار می کنند و بسیاری زندگی خوبی به هم زده اند. اکثریت آنها در ساختمان سازی، کشاورزی، مغازه های کوچک یا صنایع روستایی کار می کنند. اما آنهایی که صلاحیت دارند (تکنیسین ها، دکترها، معلم ها) می توانند همچنین حرفه یا پیشه خود را درصورت یافتن کار، انجام دهند.

کمک به افراد جوان برای سازگار کردن آنها با روش زندگی ایرانی و آماده کردن آنها برای مشارکت بعدی در حیات اجتماعی و اقتصادی امر دیگری است. مدارس ایرانی از سال اول مدرسه ابتدایی تا پایان دبیرستان بدون تبعیض به روی آنها باز شده است. آنهایی که می خواهند به دانشگاه بروند درصورت داشتن آمادگی می توانند این کار را بکنند. در جاهایی که اکثریتی از آنها وجود دارد در محله ها، شهرها و روستاهای افغان نشین که همه جا سر بر آورده اند، مدارس مخصوص آنها افتتاح شده است. براساس گزارش مجله پناهندگان، ایرانی ها صرفاً به خاطر ترس از بیماری های مسری، [در معاشرت با] جمعیت افغان ها محتاط هستند. مسکن های دائمی که مقامات شروع به ساختن برای آنها کرده اند هنوز تکمیل نشده اند.»[٢]

[١] ٦٢. مأخذ٢٠، ص١.

[٢] ٦٣. مأخذ٦، صص ٣٥ - ٣١، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٢/١٠/١٣٦٤.