محسن رضایی: ما نمی توانیم بگوییم تا کی، چه نیرویی آغازکننده حملات برای گرفتن اهداف باشد، چون توان دشمن و زمین او را نمی توانیم محاسبه کنیم. یک زمانی برای فاو می گفتید یک لشکر، الآن می گویید ٣٠٠ گردان، از کجا معلوم که بعداً نگویید ٦٠٠ گردان؟ دررابطه با توان، مسابقه ای است بین ما و دشمن. در شرایطی که مسئولین قبول داشته باشند و زمان را هم بپذیرند که زمانش را هم نمی توانیم مشخص کنیم، همه را هم قبول کنند، باید جواب بدهیم که چه موقع به دشمن می رسیم. در این مسابقه ای که دشمن از عملیات طریق القدس آغاز کرده، دشمن متناسب با جنگ جدید ما شروع به آماده کردن خود کرد و رشد نمود و کلی جلو افتاده. باتوجه به اینکه شرایط اید ئال فراهم بشود، آیا شما می رسید به دشمن؟ آیا اصلاً زمانی وجود دارد برای این مسابقه؟ دوم اینکه اگر مشکلات داشته باشیم؛ یعنی شرایط ایدئال نباشد، شما زمانی برای رسیدن به دشمن می بینید؟

عباس محتاج: یک بار در ابتدای جنگ مسابقه دادیم و رسیدیم، این بار هم باید شروع کنیم تا چهار، پنج سال آینده خواهیم رسید، ولی به شرط مساعدبودن شرایط.

غلامعلی رشید: ما هیچ موقع به دشمن نخواهیم رسید و هر دو سؤال شما جوابش منفی است.

محسن رضایی: پس نمی شود جنگید؟

غلامعلی رشید: اگر شرایط مناسب باشد، درست است که به دشمن نمی رسیم، ولی کار چشمگیر می توانیم بکنیم (بصره، جاده بصره - بغداد و سلیمانیه) و آقایان بروند صلح کنند.

محسن رضایی: من امیدی نمی بینم که شرایط مناسب شود. شما می گویید باید شرایط را ایدئال کنید، با مسئولین بر خورد کنیم، تلاش کنیم و بحث کنیم، اما چطور بفهمانیم؟ یا بایستی آنان به شما اعتماد داشته باشند، یا اینکه با استدلال مطالب خودتان را بیان کنید.

در اینجا غلامعلی رشید پیشنهاد داد یک ستاد مورد اعتماد آقایان برای بیان مشکلات و... تشکیل شود. از طرف دیگر، ظاهراً محسن رضایی معتقد بود چون این کمبود توان دو سال دیگر بازهم احساس خواهد شد، ضمانتی وجود ندارد که تا دو سال دیگر که توان نیروها افزایش یابد، دشمن نیز بیشتر رشد نکرده باشد. ادامه این بحث به جایی نرسید و فقط گفته شد: «ما در این دو سال فعالیت خودمان را می کنیم، ما بقی را به خدا واگذار می کنیم.»

محسن رضایی بحث را با طرح سؤالی دیگر و پاسخ به آن پایان داد: عواملی که موفقیت یک نبرد را تضمین می کند چیست؟

الف) شرایط فرمانده و مسئول اداره نبرد شامل ١. خصوصیات شخص فرمانده (تجربه، علم، اخلاص و میل). ٢. اختیارات قانونی. ٣. اعتبار سیاسی.

ب) شرایط قوه جنگ و توان سازی (ایمان، کمیت، کیفیت و سلاح).