انتظار تصمیم گیری برادر محسن بودند. وی نیز ظاهراً به نتیجه و تصمیم قطعی نرسیده بود و روزهای متوالی با قدم زدن در محوطه قرارگاه و گاهی مشورت های کوتاه، درحال تفکر بود. چنین رفتارهایی نشانه حادبودن مسئله و دشواری تصمیم گیری بود. از یک سو فرماندهان و مسئولان سپاه پاسداران با احساس تعهد شدید درمورد سرنوشت جنگ، بر اصلاح شیوه های فعلی تأکید داشتند، و از سوی دیگر محسن رضایی در سمت فرمانده کل سپاه پاسداران که مجموعه زیر امرش باید تحت مسئولیت وی بار اصلی جنگ را به دوش بکشد، توأم با واقعیاتی که در جلسات امروز و روزهای گذشته مطرح شد، در تصمیم گیری برای چگونگی ادامه جنگ و عملیات ها، باید مسائل متعدد دیگری را در نظر می گرفت، [١] مسائلی که تصمیم گیری را بسیار دشوار کرده بود.»[٢]

زمان بندی و برنامه های اعزام کاروان های کربلا به جبهه های نبرد، در جلسه امروز ستاد مرکزی سپاه پاسداران مشخص گردید. مقرر شد که ثبت نام نیروها از ٢٥ آبان تا ٣ آذر انجام شود و نیروها در ٥ آذر ١٣٦٤ سازماندهی شوند. نیروهایی که به طور مستقیم از استان ها به مراکز آموزشی جبهه اعزام می شوند، در ٦ آذر ١٣٦٤ اعزام خواهند شد و نیروهایی که از تهران اعزام می شوند، در روز ٩ آذر ١٣٦٤ از تهران به سوی جبهه ها حرکت خواهند کرد.

در این جلسه همچنین جزئیات حرکت نیروهای اعزامی از قم به تهران و از تهران به سوی جبهه ها به طور مشروح مشخص و مقرر گردید تبلیغات گسترده ای دراین باره انجام شود و شروع حرکت با تجمع در منزل آیت الله منتظری و با سخنرانی ایشان آغاز شود. سپس با بدرقه مردم قم، نیروها، پیاده به سوی تهران حرکت کنند و در شهرری مورداستقبال مقامات و مردم قرار گیرند و مراسم دعای کمیل در شهرری برگزار گردد. صبح جمعه نیز عازم مراسم نمازجمعه تهران شوند و درصورت امکان رزمندگان با امام ملاقات کنند و سپس عازم جبهه ها شوند.[٣]

[١] داوود رنجبر، راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ در قرارگاه مرکزی سپاه در گزارش خود دراین باره چنین توضیح داده است: «علاوه بر آنچه در جلسات مختلف بیان می شود، موضوعات متعددی در تصمیم گیری و اندیشه برادر محسن مؤثر بود، ازجمله: دیدگاه امام و مسئولان کشور، آینده جنگ و انقلاب، سرنوشت سپاه پاسداران، تأثیراتی که دیدگاه ها و عملکرد مسئولان سپاه پاسداران درپی داشت و مشکلات بسیاری که هرگونه بی تدبیری در رفع آن، تلاش و کوشش چندساله سپاه پاسداران درخصوص جنگ را بر باد می داد. در این مقطع فشار بسیاری بر برادر محسن تحمیل می شد. وی می کوشید در این دوره پراهمیت جنگ، مناسب ترین راه را برای حل مسائل بیابد. وی عملیات در منطقه فاو را به گونه ای که سایر فرماندهان سپاه می پنداشتند، خطرناک نمی دانست و تا حدودی به رفع مشکلات خوش بین بود. همین سبب شده بود که در تصمیم گیری و اتخاذ تدبیر مناسب تنها بماند و از همفکری دیگران محروم باشد و این بر دشواری کار می افزود.» (گزارش "انتخاب منطقه فاو" صص ١١٢ - ١١٠)

[٢] ٤. همان، ص ١١٢.

[٣] ٥. سند شماره ٠٣٧١٢٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: ستاد مرکزی سپاه، ١٩/٨/١٣٦٤.