روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٦٣ - روزشمار جنگ شنبه /٢٥ آبان ١٣٦٤ /٣ ربیع الاول ١٤٠٦ /١٦ نوامبر ١٩٨٥
دراین میان ممکن است جمهوری اسلامی ایران و سیاست ها و مواضع قاطع آن دربرابر همه مستکبرین شرق و غرب و ایادی و دست نشاندگان آنان نیز هدف تفاهم و تبانی دو ابرقدرت باشد چراکه هر دو از حرکت های اسلامی به نحوی لطمه خورده و به وحشت افتاده اند [و شخصیت هایی] مثل نیکسون نیز مرتب بر خطر انقلاب اسلامی برای دو ابرقدرت تأکید می ورزند و تنور تبلیغات علیه جمهوری اسلامی ایران را گرم نگه می دارند.»[١]
١
درباره ارسال موشک از چین و یک کشور عرب به ایران و همچنین ارسال سلاح های انگلیسی به ایران به نقل از منابع نظامی و دیپلماتیک ادعاهایی در رسانه ها درج شده است. خبرگزاری فرانسه به نقل از یک وابسته نظامی غربی اعلام کرد: «ایران اکنون بیش از چهل موشک اسکاد - بی ساخت شوروی دارد که از زمان برقراری آتش بس جنگ شهرها در ٢٤ خرداد، از چین دریافت کرده است. علی رغم قدیمی بودن [این موشک ها]، قدرت برد آنها بیش از ٨٠ تا ٢٨٠ کیلومتر بوده و قدرت تخریب آنها خطر کافی برای شهرهای عراق در بر دارد.»
روزنامه کویتی القبس نیز نوشته است: «درحالی که اتحاد شوروی از فروش مستقیم موشک های سام -٢ به جمهوری اسلامی خودداری کرده است، منابع دیپلماتیک در پاریس فاش ساخته اند که اخیراً تعدادی از این موشک ها به وسیله یک کشور عرب به تهران صادر شده است.» همچنین دونالد اندرسون سخنگوی امور خارجه حزب کارگر انگلیس نیز اعلام کرد که یک سند سری ارتش ایران را در دست دارد که صدور سلاح های انگلیسی به تهران را توضیح می دهد. این سند به تفصیل توضیح می دهد که چگونه سلاح های نامشخص باید از پایگاه نیروی هوایی انگلیس توسط بوئینگ ٧٠٧ به تهران ارسال شود. همچنین جعبه های حامل اسلحه باید دارای مارک قطعات یدکی خودرو باشد. بدین طریق پانزده هواپیمای حامل اسلحه که در یک معامله سری خریداری شده اند، به تهران ارسال می شود.»[٢]
از سوی دیگر، یائویلین معاون نخست وزیر چین، امروز در ابوظبی فروش اسلحه به عراق یا ایران را تکذیب کرد. وی ضمن تأکید بر بی طرفی کشورش در این جنگ، اضافه کرد: ما از هیچ یک از طرفین درگیری جانب داری نمی کنیم.[٣]
٢
کمپانی های ژاپنی خرید نفت از ایران را در اوایل نوامبر از سر گرفتند. حملات هوایی عراق به پایانه نفتی جزیره خارک و تصور پایین آمدن قیمت نفت، ازجمله دلایلی است که موجب شده بود کمپانی های ژاپنی خرید نفت از ایران را به تأخیر بیندازند. به گزارش آخرین شماره نشریه مید چاپ انگلستان که امروز (١٦ نوامبر ١٩٨٥/ ٢٥ آبان ١٣٦٤) منتشر شد: «بازرگانان ژاپنی مقیم لندن می گویند:
[١] ٥٩. سند شماره ٢١٢٣٢٦ دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امورخارجه، بولتن مستقیم، شماره ١٤٩/٣، ٢٧/٨/١٣٦٤، ضمیمه صص ٤ - ١.
[٢] ٦٠. مأخذ ٨، ص ٩.
[٣] ٦١. مأخذ ٣٨، ص ٢٠، ابوظبی - امارات متحده عربی - خبرگزاری فرانسه.