روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٤٧ - روزشمار جنگ شنبه /١٦ آذر ١٣٦٤ /٢٤ ربیع الاول ١٤٠٦ /٧ دسامبر ١٩٨٥
سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز ضمن باطل شمردن اتهامات کذب و بی اساسی که وزارت امور خارجه امریکا درباره پیروان فرقه ضاله بهائیت منتشر کرده است، گفت: هدف از این تبلیغات مسموم علیه جمهوری اسلامی ایجاد بدبینی نسبت به انقلاب اسلامی ایران و به خیال باطلشان جلوگیری از گسترش علاقه و توجه مستضعفان و ملل مسلمان به این انقلاب می باشد.
وی افزود: جمهوری اسلامی ایران از رژیم سلطه گری مثل امریکا که همه توطئه ها و دسیسه هایش برای منطقه نقش برآب شده، انتظاری جز ادامه این گونه تبلیغات و جوسازی ها را ندارد و لازم می داند که ضمن باطل شمردن اتهامات کذبی که ازسوی وزارت خارجه امریکا و سایر به اصطلاح مدعیان حقوق بشر عنوان شده، یک بار دیگر تأکید نماید در نظام جمهوری اسلامی هیچ کس صرفاً به خاطر داشتن عقاید مذهبی موردسؤال و سرزنش قرار نمی گیرد.[١]
١
فدراسیون بین المللی حقوق بشر درباره سرنوشت زندانیان در عراق ابراز نگرانی کرد.
روزنامه اطلاعات در شماره امروز خود نوشته است: «فدراسیون بین المللی حقوق بشر که تاکنون اقداماتی در عراق به نفع خانواده آیت الله حکیم - که چند تن از اعضایش توسط رژیم بغداد اعدام شده اند - انجام داده است، بار دیگر درمورد سرنوشت مخالفانی که به تازگی در عراق دستگیر و زندانی شده اند طی نامه ای رئیس رژیم عراق را موردسؤال قرار داده است. در قسمت هایی از این نامه که در شماره ١٤ آذرماه روزنامه لوموند (چاپ فرانسه) درج شده، آمده است:
سازمان ما اطلاع یافته است که تلویزیون عراق روز شنبه دوم آذرماه جاری چهار تن از جوانان مخالف رژیم عراق را به بینندگان خود معرفی کرده است. طبق گزارشی که به ما رسیده است، آثار شکنجه و بدرفتاری هنوز در چهره آنان دیده می شد. به گفته تلویزیون عراق، گویا این جوانان اعتراف کرده اند که تروریست هستند...
این برنامه تلویزیونی به نحوی ناگوار شیوه دیگری را به یاد می آورد که برطبق آن تصمیم گرفته شد سیدمحمدباقر صدر دانشمند بزرگ و متفکر عراقی و رهبر روحانی جامعه شیعیان در عراق در سال ١٩٨٠ اعدام شود.
در همان موقع بود که ده هاهزار نفر از خانواده هایی که تصور می رفت مخالفت عمیقی با حزب حاکم بر عراق دارند، به خارج از عراق تبعید شدند. علاوه براین، عدم محاکمه عمومی شیوه ای را به خاطر می آورد که برطبق آن در سال ١٩٨٣ جمعی از دانشمندان که همه آنها به خانواده حکیم تعلق داشتند، اعدام شدند.
[١] ٧٠. مأخذ٣١، ص٣.