در ادامه گزارش آمده است: «عراق در مقطع کنونی محورهای اقتصادی ایران را هدف قرار داده و قصد دارد ایران را وادار به قبول صلح کند، درحالی که دراین زمینه موفقیتی حاصل نکرده و پایان جنگ را نزدیک نساخته است. از خصوصیات این جنگ این است که ابرقدرت ها چه امریکا و چه شوروی نفوذ خود را از دست داده اند و نمی توانند با اعمال فشار و نفوذ جنگ را به پایان برسانند و همین ضعف باعث شده که عده ای ازجمله ساکنان عرب خلیج فارس تصور کنند که جنگ را یکی از دو ابرقدرت شروع کرده و مایل به ادامه آن است، اما واقعیت این است که امریکا و شوروی هر دو خواستار پایان جنگ و تحمیل صلح به ایران هستند، اما کاری از دستشان برنمی آید. عراق توانسته است در سایه جنگ مدعی شود که مدافع ناسیونالیسم عربی است، اما صلح و حل وفصل جنگ برای عراق به معنی بروز آشوب داخلی است، زیرا رژیم عراق در پایان چنین حل وفصلی باید به سؤال مردم عراق پاسخ دهد که چرا جنگ را آغاز کرد.»[١]

روزنامه واشنگتن پست نیز در مقاله ای تلویحاً عراق را آغازگر جنگ خوانده است به گزارش رادیو امریکا: «نویسنده مقاله حمله های هوایی عراق را که با هدف کشاندن ایران به پشت میز صلح انجام گرفته بیشتر نشانه ناامیدی آن کشور از جنگی می داند که نمی تواند در جبهه های زمینی بر آن پیروز شود و می افزاید: جنگ ایران و عراق هم اینک شکل یکی از طولانی ترین نبردهای قرن بیستم را به خود گرفته است. همانند جنگ جهانی اول، هر دو طرف از سلاح هایی که تلفات سنگینی وارد می آورند برخوردارند، اما هیچ کدام دارای چنان قدرتی نیستند که یک ضربه کاری وارد آورند. آنچه قرار بود یک مبارزه سریع و آسان باشد از همان آغاز با دشواری روبه رو شد. عراقی ها انتظار داشتند یک ارتش که تصفیه های انقلابی روحیه اش را از بین برده بود را در ایران ببینند، اما به جای آن دربرابر سه ارتش قرار گرفتند: ارتش منظم، پاسداران و بسیج. شور و هیجان انقلابی آنچه را که واحدهای پاسدار و بسیج ازنظر تجهیزاتی فاقد بودند جبران کرد. آنچه به صورت یک حمله و ضدحمله آغاز شد به یک جنگ خونین فرسایشی تبدیل شده است و دراین میان فهرست کشته شدگان ایرانی روزبه روز بلندتر می شود. عراق تعداد تلفات خود را تأیید نمی کند، اما حضور هزاران داوطلب مصری و اردنی و سودانی نشان می دهد که از تعداد افراد بومی به شدت کاسته شده است.»[٢]

تلاش ایران برای خروج از انزوای شش ساله، تغییر عمده در سیاست خارجی و نظری تازه به جهان خارج، محورهای گزارشی از خبرگزاری آسوشیتدپرس است که امروز منتشر شده است. در این گزارش آمده است: «ایران بدون سروصدا می کوشد دوستانی در شرق و غرب به دست آورد و به انزوای شش ساله ای که خودش برای خود وضع کرده بود پایان دهد. دیپلمات های غربی در تهران می گویند آنها این حرکت را تغییر عمده ای در سیاست خارجی می بینند و گمان

[١] ٦٥. روزنامه جمهوری اسلامی، ١٨/٩/١٣٦٤ ص٢، واحد مرکزی خبر.

[٢] ٦٦. مأخذ٢٤، ص٤، رادیو امریکا، ١٨/٩/١٣٦٤.