علنی کنوانسیون های بین المللی که تصریح در احترام و رعایت حق حاکمیت و استقلال کشورها دارد، می داند و از سوی دیگر، اظهار چنین نقطه نظرات تسلیم طلبانه ای ازسوی بعضی افراد و سران مرتجع را نمایانگر نهایت وابستگی این افراد و رژیم ها به ابرقدرت ها و خدشه دار کردن حق مسلم ملت ها در تعیین سرنوشت خودشان می داند که درواقع رسماً حرکتی علیه حاکمیت و استقلال این کشورها انجام داده و از این جهت می بایست به سختی با آنان برخورد شود. البته، طبیعی است چنین تصمیماتی درمورد جمهوری اسلامی ایران و دیگر کشورهای انقلابی باتوجه به اتخاذ سیاست مستقل و غیروابسته آنان، بی اثر خواهد بود و ملت های انقلابی جهان سوم با هوشیاری کامل و مقاومت سرسختانه سرنوشتشان را خود رقم خواهند زد.»[١]

خبرگزاری جمهوری اسلامی از اسلام آباد گزارش داد: «سوبر معاون سابق وزیر خارجه امریکا، ادعا کرد که جنگ عراق و ایران ناشی از خصومت شخصی رهبری این دو کشور است و تا وقتی که آنها تغییر نکنند، جنگ ادامه خواهد داشت.

سوبر افزود: جنگ، نخست با نابودی جزیره خارک توسط عراق و سپس با مسدود شدن بزرگ راه بصره - بغداد ازسوی ایران تمام خواهد شد. وی گفت: ایران باتوجه به درک مشکلات اقتصادی خود، از گسترش دامنه جنگ به داخل خاک عراق خودداری می کند. سوبر همچنین افزود: امریکا علی رغم اینکه مخالف سرسخت ایران است، ولی سلاحی دراختیار عراق و ایران قرار نداده، درحالی که شوروی خسارت جنگی عراق را مرتب جبران می کند.»[٢]

نشریه رویدادها ادعاهای سوبر را تشویق عراق به استمرار حملات علیه خارک تعبیر کرده و نوشته است: «سخنان فوق حاکی از آن است که به زعم غرب نهایت فشار جمهوری اسلامی علیه عراق یک عملیات موفق و اشغال شرق دجله و بستن جاده بغداد - بصره است و پس از آن، ایران برای پایان جنگ تنها به راه های دیپلماتیک اکتفا خواهد کرد. البته، اگر عراق موفق شود که صادرات نفت ایران را از راه دریا غیرممکن نماید، آن وقت نیز جمهوری اسلامی مجبور به پذیرش صلح خواهد بود.»

نشریه رویدادها سخنان سوبر درباره کمک های شوروی برای تأمین نیازهای جنگی عراق را درجهت نیل به اهداف زیر می داند:

الف) هم زمان با اجلاس سران دو ابرقدرت، شوروی را به عنوان عامل ادامه جنگ تحت فشار افکار عمومی قرار دهد.

ب) مانع از بهبود روابط ایران و شوروی شود، باتوجه به اینکه علائمی از بهبودی روابط بین دو کشور به وجود آمده است.

ج) بدین وسیله هرگونه شکست احتمالی عراق و نیز ضعف های نظامی این کشور را متوجه روس ها نماید.»[٣]

[١] ٤٣. همان، ص ١٧.

[٢] ٤٤. مأخذ ٣، ص ٧، اسلام آباد - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٨/٨/١٣٦٤.

[٣] ٤٥. دفتر سیاسی نمایندگی امام در سپاه، نشریه رویدادها، شماره ٧١، ٥/٦/١٣٦٤، صص ١٦ - ١٥.