درجهت ایجاد وحدت اسلامی گفت: امیدوارم تمام حاکمان کشورهای اسلامی مسئولیت خودشان را درباره امتشان درک کرده و از نقش رهبر گونه ایران در منطقه برای جلوگیری از نفوذ بیگانگان در این منطقه تبعیت کنند.[١]

در آستانه سفر یک هیئت فرانسوی به ایران، یک خبرنگار امریکایی در گفت و گو با سردبیر بخش خاورمیانه ای روزنامه لیبراسیون گزارشی را از روابط ایران و فرانسه تهیه کرده که در آن به شرایط ایران و اهداف فرانسه (در این تحرک دیپلماتیک) پرداخته است. در این گزارش نتیجه گیری شده که اروپا به این مهم دست یافته است که باوجود کمک هایی که به عراق می کند، هرگز ایران بازنده جنگ نخواهد شد. بنابراین، منافع آنها اقتضا می کند دست از رفتار خصمانه برداشته و به دوران پس از امام خمینی فکر کنند.

به گزارش رادیو امریکا، سردبیر امور خارجی روزنامه لیبراسیون گفته است: «از روزی که رولان دوما وزیر خارجه فرانسه شده است، مرتباً سعی در عادی سازی روابط با تهران دارد. [...] یکی از اولین شرایطی که ایران برای عادی سازی روابط با فرانسه گذاشته است، پرداخت یک میلیارد و نیم دلاری است که رژیم گذشته ایران برای مشارکت در تحقیقات انرژی اتمی به فرانسه داد؛ پولی که فرانسه برای پرداخت آن اعتراض دارد. دولت فرانسه می گوید که این ماجرا باید در دادگاه های بین المللی حل شود؛ البته این یک ماجرای مالی پیچیده و به خصوص یک ماجرای سیاسی است. جنبه دیگر، گروگان های فرانسوی در بیروت هستند و تمام مسائل سیاسی که ایران و فرانسه در آن منافع دارند. درمورد گروگان ها، اول مسئله پناهندگان سیاسی ایران در فرانسه است که با ورود آقای بختیار و سپس بنی صدر و به خصوص مسعود رجوی شروع شد و چندین بار تابه حال جمهوری اسلامی از فرانسه خواسته است که این پناهندگان را اخراج کند، نه تنها اخراج، بلکه خواسته است که آنها را به دولت جمهوری اسلامی تسلیم کند. البته واضح است که فرانسه همیشه مخالفت ورزیده است.

درحال حاضر، موضوع گروگان های فرانسوی در بیروت است. [...] به طور رسمی هیچ وقت، هیچ کجا نخواهید شنید که کسی ازطرف دولت فرانسه بگوید که ما برای آزادی گروگان ها با دولت جمهوری اسلامی مذاکره خواهیم کرد. می گویند ما به ایران می رویم که سعی کنیم روابط بین دو کشور را بهبود بخشیم و اگر دراین میان فرصتی شد که راجع به گروگان ها هم صحبتی بکنیم، خواهیم کرد. این روایت دیپلماتیک این ماجراست، ولی داستان واقعی این است که دولت فرانسه ماه هاست که برای آزاد کردن گروگان ها خواستار کمک دمشق شده است. حالا در پاسخ به سؤال شما که آیا فرانسوی ها به این نتیجه رسیده اند که دیگر دمشق نمی تواند کاری بکند یا اینکه آیا خود دمشق به فرانسه گفته است که برای آزادی

[١] ٥٣. مأخذ٨، ص٢.