در این جلسه همچنین بر ضرورت مشخص شدن هرچه سریع تر یگان های اصلی و یگان های احتیاط برای عملیات گسترده تأکید شد. علاوه براین، از مسئولان مهندسی خواسته شد باتوجه به اینکه زمین منطقه شرق اروندرود برای استقرار یگان ها آماده نیست، اقدامات لازم را به منظور آماده سازی زمین برای یگان های احتیاط پیش بینی و اجرا کنند.

ضرورت گرفتن سرپلی در غرب اروندرود در شمال منطقه فاو که هدف آن جلوگیری از تمرکز قوای دشمن در منطقه اصلی عملیات بود نیز بررسی و نیروی موردنیاز برای عملیات ١٥ تا ٢٠ گردان برآورد شد که سه یگان باید درگیر این عملیات شوند. همچنین گفته شد برای عملیات در جزیره ام الرصاص نیز نیاز به سه یگان است که به این ترتیب برای عملیات اصلی در فاو دچار کمبود یگان می شویم.

در ادامه این مباحث بود که عزیز جعفری بر ضرورت هرچه زودتر مشخص شدن منطقه اصلی عملیات تأکید کرد تا همه تلاش ها برای آماده سازی آن متمرکز شود. وی افزود که یگان ها نمی توانند دو منطقه را برای عملیات آماده سازی کنند. از سوی دیگر، رحیم صفوی درنظرگرفتن یک منطقه را برای احتیاط و آماده سازی آن را مهم دانست تا درصورت موفق نبودن عملیات در منطقه اصلی، عملیاتی دیگر در منطقه احتیاط به اجرا درآید. اما فرماندهان قرارگاه ها چنین کاری را بسیار مشکل و نشدنی اعلام کردند. آنها لازمه اجرای چنین طرحی را جدا کردن یک قرارگاه با واحدها و یگان های زیر امرش برای عملیات احتیاط می دانستند که باتوجه به محدودیت یگان ها، چنین کاری شدنی نبود چون برای عملیات اصلی، یگان به تعداد کافی باقی نمی ماند.[٢]

گروهی از نیروهای ارتش عراق با هدف کسب اطلاعات و گرفتن اسیر، شبانه به یکی از خطوط خودی در منطقه مهران حمله کردند. لشکر٢٧ محمد رسول الله(ص) در گزارشی از این حمله به قرارگاه خاتم الانبیا(ص) سپاه چنین اعلام کرد: نیروهای دشمن ساعت ٢٢ پس از اجرای آتش تهیه سنگین، با استعداد یک گروه گشتی رزمی، به خاکریز جدیدی که از بهین بهروزان به قلاویزان زده شده است، حمله کردند. هشیاری و عکس العمل به موقع رزمندگان حاضر در خط موجب شد تا دشمن با دادن ٢٠ تا ٣٠ کشته یا زخمی - که جنازه ٣ نفر از آنها (یک افسر، یک درجه دار و یک سرباز) در منطقه به جای مانده است - عقب نشینی کند. بنا بر این گزارش، فعالیت مهندسی لشکر٢٧ که به منظور تحکیم مواضع و احداث خاکریز انجام می شد، سبب شد تا دشمن با هدف گرفتن اسیر برای کسب آگاهی از وضعیت خط خودی، دست به این حمله بزند.[٣]

[١] این بخش از کارهای مهندسی بیشتر برای استقرار و آمادگی یگان های پیاده بود و اقدامات گسترده دیگری نیز برای واحدهای پشتیبانی رزم ازجمله توپخانه، ادوات، پدافند هوایی، زرهی و... انجام می گرفت.

[٢] ٢. سند شماره ١٨٣٣٧/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه آماده سازی عملیات در منطقه فاو (٦/٩/١٣٦٤، قرارگاه نیروی زمینی سپاه، نوار شماره ١٦٨٨١)، راوی: جواد زمان زاده، صص ٢٣ - ١.

[٣] ٣. سند شماره ١١٤٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: ٢٣/٩/١٣٦٤، از لشکر٢٧ محمد رسول الله(ص)به قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، ٦/٩/١٣٦٤.