تسلیم کرده است. این نخستین باری است که گزارشی درمورد نقض حقوق بشر در ایران در مجمع عمومی مطرح می شود. همچنین، مقاومت مجاهدان ایران در پاریس، در گزارشی جداگانه، ٣٧٧١ عامل دولت ایران را که زندانیان سیاسی را در این کشور شکنجه داده اند، بی اسم معرفی کرده است. اویار که اطلاعات لازم برای گزارشش را از خارج از ایران به دست آورده و هیچ پاسخی ازطرف مقامات ایرانی برای تأیید یا تکذیب این اطلاعات دریافت نکرده، اجازه دیدار از ایران را نیز نیافته است. به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، رادیوهای امریکا و بی بی سی در برنامه های متعدد خود این گزارش را منعکس کردند.[١]

"پناهگاه های عمومی، مسئله روز در کویت" عنوان مقاله ای است از خبرگزاری جمهوری اسلامی که در آن آمده است: «با بالاگرفتن تشنج در منطقه خلیج فارس به علت تلاش رژیم عراق برای گسترش دامنه جنگ به این منطقه و به دنبال هشدارهای مکرر مقامات جمهوری اسلامی ایران به شیخ نشین های ساحل جنوبی فارس به ویژه کویت درمورد ادامه حمایت های نظامی و اقتصادی از رژیم عراق، مقامات دولتی این شیخ نشین ها در تلاش برای ایجاد امکانات حفاظتی درقبال هرگونه حملات غیرمنتظره برآمده اند. شیخ نشین های جنوب خلیج فارس، ظاهراً احساس کرده اند که ممکن است روزی درگیر نوعی نزاع برق آسا و یا درمعرض یک خطر آنی و یا اقدام تلافی جویانه ای ازسوی ایران قرار گیرند. در این چارچوب، دولت کویت علی رغم اینکه ازلحاظ توان بسیار آسیب پذیر است، از سه سال پیش با راه انداختن جاروجنجال تبلیغاتی به طور تلویحی اعلام کرد که ممکن است ایران به اقدامات برق آسای نظامی - به عنوان یک عمل انتقام جویانه - علیه کویت دست بزند. دولت کویت پس از این تاریخ یک رشته تدابیر ویژه ای درجهت تقویت توان دفاعی و همچنین دفاع غیرنظامی ازجمله بررسی طرح های احداث پناهگاه های عمومی و مجهزساختن سرتاسر کویت به سیستم هشداردهند ه عمومی (آژیر خطر)، اتخاذ کرده است. [...]

مسئولین دولت کویت ماهی یک بار و یا بیشتر، آژیرهای خطر را برای آزمایش، به مدت حدود یک دقیقه در روز به صدا درمی آورند، ولی این صدا هیچ گونه بازتاب و آثاری بر روی عموم حرکت مردم و حرکت اتومبیل ها و مؤسسات نگذاشته است.»[٢]

تلاش برای تعیین سرنوشت گروگان های غربی در لبنان افزایش یافته است، اما سرنوشت آنان بستگی به این دارد که امریکا و فرانسه شرایط ربایندگان را بپذیرند یا نه. علاوه براین، ادعا شده است که این پایان ماجرا نیست، بلکه سرنوشت نهایی آنان در ایران رقم زده می شود.

به نوشته روزنامه لبنانی الجمهوریه: «در میان شرایطی که ربایندگان گروگان ها در لبنان برای آزادی آنان به نماینده اسقف کانتربری پیشنهاد کرده اند، کمک های نظامی محدود به ایران

[١] ٦٠. مأخذ ٤، ص ١٣، سازمان ملل، خبرگزاری یونایتدپرس، ٢٩/٨/١٣٦٤.

[٢] ٦١. مأخذ ٩، ص ٢٩، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٨/٨/١٣٦٤.