روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٥٩ - روزشمار جنگ شنبه /٢٥ آبان ١٣٦٤ /٣ ربیع الاول ١٤٠٦ /١٦ نوامبر ١٩٨٥
١
سخنگوی حزب الدعوه عراق، درپی تصمیم اجلاس کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس برای میانجیگری میان ایران و عراق و تلاش برای خاتمه جنگ، اطلاعیه ای صادر کرد. در قسمتی از این اطلاعیه آمده است: «تجربه های شش سال گذشته برای کشورهای حاشیه خلیج فارس کافی بود که خط سیاسی خویش را درمورد مسائل سیاسی و اقتصادی به صورت مستقل و به دور از پیروی از سیاست های متخذه رژیم عراق دنبال کنند؛ زیرا واضح و روشن است که رژیم عراق از جنگی که بر جمهوری اسلامی تحمیل نمود، مشکلات و گرفتاری های بسیاری را درزمینه های سیاسی و اقتصادی و امنیتی برای این کشورها فراهم نموده است. و بر همه روشن است که این کشورها بعد از خاتمه جنگ نیز گرفتار مشکلات و ضایعات این درگیری خواهند بود. خود این کشورها می دانند که رژیم عراق کوشش دارد که این کشورها را به هرصورت به جرگه این جنگ تحمیلی و ضایعات آن گرفتار سازد و به وسیله توسعه جنگ و کشاندن آن به خلیج فارس، امنیت اقتصادی آن را به خصوص درزمینه صادرات نفت از میان ببرد و دراین رابطه است که فشارهای بسیاری را بر جمهوری اسلامی در موضع قبول یک صلح تحمیلی اعمال می نماید و کشورهای خلیج این حقایق را به خوبی می دانند به خصوص دررابطه با موقعیت حساس خلیج فارس ازنظر سیاسی، اقتصادی و نظامی.»[١]
٢
نشریه گزارش در آخرین شماره خود که امروز منتشر شد خط جدید شورای همکاری خلیج فارس را از آغاز ششمین اجلاس این شورا تاکنون موردبررسی قرار داده و در پایان نتیجه گرفته است که این تحرکات ناشی از شکست فشار نظامی عراق به خارک می باشد. این نشریه نوشته است: «ششمین کنفرانس سران کشورهای عضو همکاری خلیج فارس درحالی به کار خود پایان داد که بیانیه پایانی این کنفرانس حاکی از تغییر مواضع این شورا نسبت به روابط با ایران است. عبدالله بشاره دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس طی یک کنفرانس مطبوعاتی دراین باره گفته است: کشورهای خلیج متقاعد شده اند که دررابطه با تضمین امنیت و ثبات در منطقه، مسئولیت ویژه ای بر دوش آنها می باشد. وی هشدار داد اگر جنگ ایران و عراق پایان نیابد منطقه خلیج فارس شاهد رخدادهایی منفی خواهد بود. بشاره خاطرنشان ساخت حملات هوایی علیه کشتیرانی تجاری در خلیج فارس، تنها یکی از نتایج این جنگ است. دبیرکل شورای همکاری تأکید کرد: ما در منطقه کاری نمی توانیم بکنیم مگر با یکدیگر در همزیستی زندگی کنیم و توازن قدرت نمی تواند با توسل به زور تغییر یابد و هرگونه تغییر باید هماهنگ با اراده مردم منطقه صورت گیرد.
[١] ٥٦. مأخذ ٣٦، ص ١٨.