طرفین اروند بسیار راحت انجام می شد و یا حتی نوعی ارتباط تلفنی نیز بین غرب و شرق اروند در سواحل روبه روی خسروآباد مشاهده شده بود. و یا اعتراف فرد بازداشت شده که گفته است که ما در زمان حضور ژاندارمری با قایق به آن طرف می رفتیم، ولی از زمان حضور سپاه به زحمت می توانیم با تیوپ خودرو خود را به آن طرف برسانیم، مؤید نوعی ارتباط حداقل سهل در زمان ژاندارمری می باشد. تعویض یک یگان ژاندارمری به طور کامل پس از چهار سال سابقه پدافندی و تأکید بر تخلیه آن توسط بالاترین مسئول نظامی کشور تا پایین، همگی حساسیت زیاد نیروهای ژاندارمری را برانگیخته بود و مقاومت ژاندارمری در تخلیه، هم زمان بسیار گرفت و هم در سطح تمام یگان ها و قرارگاه های ارتش در جنوب مدتی نامه نگاری و جلسه دراین مورد به همراه داشت. گرچه روز اول بنا بود که این کار با پوشش بسیار زیاد و در حداقل زمان انجام گیرد.

ثالثاً، تردد وسیع نیروها در منطقه و تخلیه ژاندارمری که تماماً در حضور مردمی که در بین آنها عوامل عراقی بودند انجام گرفت و در زمانی که ما در داخل نخلستان ها مشغول ساختن جاده و یا تعویض خط و همچنین ترمیم سنگرها و بعضی پل ها بودیم و همه اینها در حضور مردم و تردد افراد محلی که به دنبال کار خرماچینی بودند صورت گرفت و دراین بین براثر تخلف یک قرارگاه تعداد ٧ تریلی پل در تاریخ ٢١/٥/١٣٦٤ در روز وارد منطقه گردید که این حرکت نمی تواند از چشم دشمن و عوامل محلی آن دور بوده باشد و همچنین ایجاد ٩ پد آتشباری در منطقه ای که با وضعیت عادی پدافندی هیچ نیازی به آنها نبود شواهد بسیاری برای پی بردن دشمن به عملیات خودی است.

رابعاً، احداث ٨٠ کیلومتر جاده و ٥٠ کیلومتر دژ و خاکریز در عرض ٥ ماه آن هم با این شدت و فشردگی که هم اکنون نیز ادامه دارد نمی تواند تنها آماده شدن برای زمستان باشد. و همچنین پر کردن دهانه خورها و نهرهای عریض نمی تواند برای صرفاً آمادگی زمستان باشد. و همچنین ایجاد تیرک های سه پایه ای به ارتفاع ٦ متر و آویزان کردن ٢ حلقه سیم خاردار بر آن منطقه ای که تاکنون هیچ یک از این موانع نبوده، هیچ معنایی جز اطلاع از گسترش هدف ما ندارد. زیرا این موانع فقط می تواند مانع حرکت شناور سنگین باشد.

عوامل عمده ای که باعث لو رفتن منطقه گردیده به شرح زیر می باشد:

١. شکل زمین خود منطقه که اجازه فعالیت مخفی و دور از چشم دشمن را نمی دهد.

٢. از روز اول یک مسئول مشخصی برای کنترل منطقه تعیین نشد و فرماندهی (در رده های مختلف) آن طورکه انتظار می رفت با مسئله حفاظت منطقه برخورد جدی نکرد.

٣. از روز اول زمان بندی مشخصی برای اجرای کارها و آماده شدن منطقه اعمال نشد بلکه کارها که به تدریج پیش می رفت و بعد هم به دلایلی بعضاً به عقب هم افتاد.[١]

[١] ٥٠. مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، مجموعه اسناد عملیات بزرگ والفجر٨، جلد ٢، صص ١٩٠ - ١٨٩.