تلاش برای تحکیم آتش بس در بیروت؛ اعتراف جنبلاط به اشتباهی که به درگیری های بیروت انجامید؛ جمع بندی خبرگزاری جمهوری اسلامی از این درگیری ها، عواقب آن و احتمال شروع مجدد درگیری ها؛ دیدگاه وزارت امور خارجه ایران درباره تلاش امریکا و اسرائیل برای انحراف مبارزات ضدصهیونیستی در لبنان؛ خسارت به سفارت ایران در بیروت در جریان درگیری ها از مهم ترین خبرهای امروز درباره درگیری های اخیر بیروت است.

به گفته رادیو دولتی بیروت، پست های نگهبانی دائمی در غرب بیروت در نواحی حساس که شبه نظامیان امل را از شبه نظامیان دروزی جدا می سازد، بنا خواهد شد تا مانع تجدید درگیری ها شود. در جنگ های چهار روزه بیروت بر سر افراشتن پرچم لبنان در غرب بیروت، میان امل و دروزی ها حداقل ٦٥ تن کشته و بیش از ٣٠٠ تن مجروح شدند. نبیه بری و ولید جنبلاط رهبران این دو گروه - که عضو کابینه لبنان هستند - امروز بار دیگر با هم ملاقات و بر تصفیه سازمان های خود از وجود افرادی که مسئول این خونریزی، ویرانی و غارت بوده اند، تأکید کردند. دراین حال، ولید جنبلاط رهبر دروزی ها امروز اعتراف کرد که دستور وی برای جمع آوری و پاره کردن پرچم لبنان در غرب بیروت که منجر به شروع جنگ چهار روزه بیروت شده، یک اشتباه بوده است.[١]

از سوی دیگر، خبرگزاری جمهوری اسلامی درباره پیامدهای این درگیر ی ها گزارش داد: «اولین پیامد "جنگ پرچم" بین نیروهای دروزی و جنبش امل که خشونت بارترین درگیری در طول جنگ های داخلی لبنان عنوان داده شده، کینه و نفرت زایدالوصفی است که میان شیعیان و دروزی ها ایجاد کرده که در چنین وقایعی خلاصه می شود:

١. جنگ با حمله طراحی شده نیروهایی آغاز شد که هدف آن جز تسلط کامل بر بخش غربی بیروت و سرکوب نیروهای رقیب - که جنبش امل در صدر آنها قرار دارد - نبوده است.

٢. خسارات و خرابی ها کلاً در مناطق مسلمان نشین اعم از شیعه و سنی بوده و دروزی ها کمتر از آن آسیب دیده اند.

٣. درگیری های چند روز گذشته، بیروت را به دو منطقه تحت کنترل امل و دروزی ها تقسیم کرد که تقریباً یک سوم غرب بیروت (شامل رأس بیروت، مناطق ساحلی، حمراء تا کورینش مزرعه) در کنترل نیروهای دروزی قرار گرفته و دوسوم دیگر شامل ٩ خط آتش از بندرگاه بیروت تا ناحیه جنوبی و بخشی از مناطق شرقی در بخش غربی بیروت در کنترل جنبش امل است. سابقاً طرفین در مناطق کنترل فعلی طرف دیگر دفتر داشتند.

٤. عملیات ربودن شیعیان توسط دروزی ها در مناطق نفوذشان ادامه دارد؛ دراین حال، جنبش امل نیز به اعمال تلافی جویانه ادامه می دهد.

[١] ٦٩. مأخذ٢٩، ص٢٠.