در عملیات بدر و بعد از عملیات بدر گفته شد، ولی الآن می بینیم که همه آن مطالب فراموش شده و ما داریم باز در یک دوری از مصائب گذشته می افتیم. ما براساس اعتقاد مکتبی، براساس عقل و براساس حرف امام می جنگیم، این اعتقاد قلبی ماست. ما معتقد هستیم در این جنگ یقیناً نصرت و امدادهای الهی وجود دارد.

صحبتی که از قبل شده و نظر خود فرماندهی نیز هست این است که ما متناسب با توانمان هدفی را انتخاب و جنگ را ادامه دهیم. به این نتیجه رسیدیم که توانمان کم است، اگر ما به توان خودمان توجه نکنیم و بدون حساب روی این توان کار کنیم، ضررهای زیادی می بریم، از تأثیرات مخرب در بین مردم، تا مسئله دار شدن نیروهای بسیجی و...

در هر ناموفقیتی خط صلح نکبت بار تقویت می شود. هر عملیات ناموفقی دشمن را تقویت و امیدوار می کند. دراین باره دو فکر وجود دارد: ١. استمرار و استراتژی ادامه جنگ متناسب با توان. ٢. گرفتن یک هدف، سپس مذاکرات صلح.

نتایجی که گرفتیم: در منطقه جنوب، هرگونه عملیات گسترده ای خارج از توان، به شکست قطعی ما منجر خواهد شد، چون:

غافلگیری نمی تواند رعایت شود.

با توان فعلی ما حداکثر ٥ الی ٦ روز می توانیم با دشمن بجنگیم، ولی دشمن تا یک ماه هم می تواند با ما با وسعت زیاد بجنگد.

توان ما ازنظر نیرو و امکانات نسبت به دشمن ضعیف است.»

رحیم صفوی در ادامه با اشاره به اینکه دشمن هشیار شده و در منطقه انتخاب شده برای عملیات، متناسب با حرکات ما حرکت می کند و نیز باتوجه به تردیدی که در فرماندهان یگان ها وجود دارد، افزود:

«شرایط (غافلگیری، تک پشتیبانی در جزیره مینو، تهیه نیروهای موردنیاز، تهیه تجهیزات) هم آماده نشده است. پیشنهاد ما این است: ما با این توانی که داریم استمرار عملیات را داشته باشیم. با استفاده از ٢٠ گردان، ٣٠ گردان حتی منطقه ای غیر از جنوب تا ١٠٠ گردان، بالاخره باتوجه به توان، عملیات ها را ادامه دهیم تا یک سال. در این مدت یک توان مناسب با اهداف بصره - جاده فاو کسب کنیم.

این موضوع را باید مسئولین قبول کنند. عملیات محدود را به عنوان یک وسیله برای رسیدن به هدف می دانیم؛ اگر مسئولین قبول نکنند و پشتیبانی نکنند هیچ پیشرفتی حاصل نمی شود.»[١]

در ادامه جلسه غلامعلی رشید صحبت کرد که خلاصه آن چنین است: «در طول این یک هفته ما روی برآورد کار کردیم و دو پیشنهاد مطرح کردیم اول حیدر [منطقه هور] را پیشنهاد دادیم سپس پیشنهاد اصلی را مطرح کردیم و گفتیم در جنوب نمی توانیم بجنگیم. ما با یک توان ٨٠ گردان نمی توانیم غافلگیری را رعایت کنیم و قطعاً باید این توان دو برابر تا سه برابر بشود که با یکی بازی کنیم و با دو توان دیگر بتوانیم به طور جدی عمل کنیم. توان ما در مقایسه با سال های قبل به شدت پایین آمده است.»

[١] ١. سند شماره ٦٣٤/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: عملیات والفجر٨، انتخاب منطقه عملیاتی فدک (فاو)، قرارگاه خاتم(ص)، راوی داوود رنجبر، صص ١٢١ - ١١٩.